ห่หนิงว่าเป็นคนดีเลิศอย่างไรบ้างบัดนี้เมื่อได้เห็นตัวจริงยืนอยู่ตรงหน้า อีกทั้งมารยาทก็ดีเยี่ยมโม่ฉิงอยากจะหาข้อบกพร่องสักอย่างก็ยังท าได้ยากเมื่อมองดูลูกสาวสุดที่รักของตนเองอีกครั้ง นางซ่อนตัวอยู่หลังลูกสะใภ้ใหญ่ แต่ดวงตากลับจ้องมองเมิ่งไห่หนิงเป็นครั้งคราว หากไม่มีผู้คนมากมายอยู่ในที่นี้ แม่หนูคนนี้คงจะเข้าไปบอกเขาว่าห้ามรังแกชายหนุ่มคนนี้แน่นอนก่อนที่โม่ฉิงจะได้พบเมิ่งไห่หนิง เขาได้คิดวิธีกลั่นแกล้งเมิ่งไห่หนิงไว้มากมายนับไม่ถ้วนแล้ว
บัดนี้เมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนของลูกสาว ในที่สุดเขาก็ใจอ่อนลงพูดตรง ๆ คือเขายังไม่พบข้อผิดพลาดของอีกฝ่าย จึงไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร…แม้ว่าจะล้มเลิกความคิดที่จะกลั่นแกล้งลูกเขยในอนาคตแล้วโม่ฉิงก็ยังคงไม่แสดงสีหน้าที่ดีนัก เขาชี้ไปยังที่นั่งว่างบนโต๊ะและกล่าวว่า “เจ้ามาได้จังหวะพอดี มาร่วมรับประทานอาหารด้วยกันเถิด”เมื่อเผชิญหน้ากับพ่อตาในอนาคต เมิ่งไห่หนิงยังคงรู้สึกเกร็งอยู่บ้าง แต่เขาพยายามปกปิดความประหม่านั้นไว้หลังจากค านับผู้อาวุโสทั้งสองอีกครั้ง เขาก็นั่งลงอย่างว่าง่ายในต าแหน่งที่ โม่ฉิงชี้ให้ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ว่าสามีของนางก าลังอึดอัดกับลูกเขย เพื่อท าให้บรรยากาศผ่อนคลาย นางจึงชี้ไปที่ลูกชายคนโตและคนรองเพื่อแนะน าให้เมิ่งไห่หนิง รู้จัก เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของทุกคนชายชราคนนี้ช่างดื้อรั้นเหลือเกิน นางได้พูดไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ว่าลูกเขยในอนาคตของพ
