เยี่ยยิ่งคิดก็ยิ่งงุนงง หรือว่าภรรยาจะเปลี่ยนใจ ไม่อยากใช้เงินทองในพื้นที่มิติไปกับการเลี้ยงดูกองก าลังแล้ว?เฮ่อจือหร่านรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยก าลังคิดง่ายเกินไป“ท่านเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าการเลี้ยงดูกองก าลังหนึ่งพันคนไม่ใช่เงินน้อย ๆ แม้ว่าตอนนี้ครอบครัวของพวกเราจะมีการค้าที่ท าเงินอยู่บ้าง แต่ก็เป็นเพียงเงินเล็กน้อยเท่านั้น หากเวลาผ่านไปนานวันเข้าด้วยความเฉลียวฉลาดของท่านแม่ นางจะต้องเริ่มสงสัยแน่”พอเฮ่อจือหร่านพูดเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยก็เข้าใจทันที่“หร่านหร่าน เจ้าคิดวิธีที่จะหาเงินได้แล้วหรือ?”“ท่านไม่รู้สึกหรือว่าพวกเราเหมาะจะท าการค้าเครื่องประดับ?”ขณะก าลังมอบเครื่องประดับเหล่านั้นให้โม่หานเยี่ยในห้องของผู้อาวุโสทั้งสอง โม่จิ่วเยี่ยก็ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ด้วยถ้าไม่กลัวว่าจะเปิดเผยอะไรที่ผิดปกติ ชายหนุ่มคนนี้คงอยากจะเข้าไปดูใกล้ ๆ
แต่เดิมเขาคิดว่าเครื่องประดับพวกนี้มีแต่สตรีเท่านั้นที่จะสนใจเมื่อภรรยาซื้อของจากเถาเป่า เขาก็ไม่สนใจและไม่ได้ช่วยเลือกดูกระทั่งตอนเปิดกล่องออก เขาถึงได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเครื่องประดับเหล่านี้ความรู้สึกของโม่จิ่วเยี่ยในตอนนั้นมีเพียงค าว่า “งดงาม” และค าว่า “งดงามจริง ๆ “…ดังนั้น ในตอนที่เหล่าสตรีก าลังวุ่นวายอยู่กับสิ่งนี้ ในใจของเขาก็จินตนาการว่าหากภรรยาใส่มัน นางจะต้องงดงามยิ่งกว่าน้องสาวแน่นอนหลังกลับมา ตอนค ่าเขาก็จะขอให้เฮ่อจือหร่านซื้อมาให้เขาบ้างพอ
