แม่ เครื่องประดับพวกนี้ล้วนเป็นลวดลายที่ข้าวาดไว้ตอนว่างๆ แล้วให้สามีไปสั่งท าที่ร้านเครื่องประดับในเมือง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮูหยินผู้เฒ่าก็เริ่มเชื่อขึ้นมาบ้างสะใภ้เก้าของนางเฉลียวฉลาด มักจะคิดสิ่งใหม่ ๆ ได้เสมอ การที่นางสามารถวาดแบบเครื่องประดับที่สวยงามเช่นนี้ได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่นางก็ยังรับกล่องเครื่องประดับแวววาวพวกนี้ไม่ได้“สินสอดนี้ของหานเยี่ยมีค่ามากเกินไป แม้แต่เงินในบัญชีส่วนกลางของเราก็ไม่ควรใช้”หากเป็นเมื่อก่อน เฮ่อจือหร่านคงจะเชื่อฟังค าพูดของแม่สามี แต่ของพวกนี้ถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว จะไม่ส่งมอบให้ได้อย่างไร?ยิ่งไปกว่านั้น นางอยู่ในยุคโบราณมานานแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่มีโอกาสได้ใช้จ่ายเงินทองจากพื้นที่มิติ แล้วจะยอมให้จบลงด้วยความล้มเหลวได้อย่างไร?เฮ่อจือหร่านไม่ได้พูดอะไร แต่ยังคงหยิบเครื่องประดับออกมาจากกล่องเรื่อย ๆ แล้วน ามาลองเทียบกับโม่หานเยี่ยยามนี้บรรดาพี่สะใภ้ต่างถูกดึงดูดด้วยเครื่องประดับสวยงามที่เฮ่อจือหร่านน าออกมา แม้แต่โม่หานเยี่ยที่เป็นเจ้าของเรื่องก็ยังหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทว่าในใจนางยังคงรักษาความตั้งใจเดิมเอาไว้ ถึงจะชอบเครื่องประดับเหล่านี้มากเพียงใด ก็ไม่อาจปล่อยให้ครอบครัวต้องสิ้นเปลืองเพื่อนางบรรดาพี่สะใภ้ต่างชมไม่หยุดปากว่าโม่หานเยี่ยจะสวยงามเพียงใดหากใส่เครื่องประดับเหล่านี้ ถึงขนาดลืมมูลค่าของมันไปแล้ว“หานเยี่ย ก าไลสีแดงนี้สวยมาก”“หานเยี่ย
