ขำสองข้างของพี่สี่ตอนนี้ฟื้นตัวจนเกือบเป็นปกติแล้ว แต่เพราะได้รับบาดเจ็บอย่ำงหนัก จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นตัวได้อย่ำงสมบูรณ์ในทันที่เขำสามารถยืนได้เป็นเวลานานแล้ว เพียงแต่เวลาเดินจะยังรู้สึกว่าขำทั้งสองข้างไม่มีแรง ต้องมีคนคอยพยุงถึงมั่นใจว่าจะไม่ล้มสาหรับเรื่องนี้ พี่สี่รู้สึกพอใจมาก เพราะเขำรู้ดีว่าร่างกายของตัวเองเป็นอย่ำงไร อีกทั้งยังเชื่อในฝีมือวิชำแพทย์ของน้องสะใภ้เก้ำเขำเชื่อว่าหากพยายามฝึกฝนต่อไป สักวันหนึ่งเขำจะต้องฟื้นตัวได้อย่ำงสมบูรณ์แน่นอนแต่นับตั้งแต่โม่จงหยวนพำพี่น้องขึ้นเขำไปคิดค้นอาวุธ จิตใจของเขำก็ไม่ค่อยดีนัก รู้สึกว่าร่างกายของตนฟื้นตัวช้ำเกินไป ไม่สามารถช่วยแบ่งเบำภำระให้พี่น้องคนอื่นได้วันนี้เขำให้ภรรยาพำมาที่นี่ ก็หวังว่าจะได้หาสิ่งที่ตนเองทำได้บ้ำง แม้จะอันตรายก็ไม่หวั่นเกรงแม้พี่ใหญ่ พี่รอง และพี่สามจะยังมีอาการเวียนหัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหว ตราบใดที่ขยับร่างกายช้ำลงสักหน่อยก็ไม่มีปัญหาแล้ว พวกเขำมาถึงบ้ำนของพ่อแม่ก่อนโม่ซิวเหยียนในห้องของโม่ฉิง บรรดำบุรุษสกุลโม่ต่ำงนั่งหลังตรงเป็นแถว ราวกับกำลังหารือเรื่องศึกสงครามกับแม่ทัพใหญ่ที่ชายแดนอย่ำงจริงจัง
แม้โม่ฉิงจะดูซูบผอมลงไปบ้ำง แต่หลังจากกลับบ้ำนและได้รับการดูแลมาหลายวัน สภำพจิตใจก็ฟื้นคืนมาเกือบเป็นปกติบรรยากำศน่ำเกรงขำมนี้ยังคงทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่นเมื่อได้เห็นโม่จงหยวนเหลือบมองบิดำก่อนจะ
