ยไปหลายปียังมีชีวิตอยู่ นางก็รู้สึกดีใจแทนคนสกุลโม่ระหว่างทานอาหาร ฮูหยินผู้เฒ่าก็คอยสนทนาเพื่อสร้างบรรยากาศเป็นระยะ จึงท าให้ไม่รู้สึกอึดอัดเกินไปสิ่งที่เฮ่อฮูหยินประหลาดใจมากที่สุดก็คือ อาหารของสกุลโม่อร่อยกว่าร้านอาหารชื่อดังในเมืองหลวงเสียอีก
นอกจากนี้ วัตถุดิบอาหารหลายอย่างเป็นของที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน ตอนแรกเฮ่อฮูหยินยังคงรักษาความสง่างามเอาไว้ แต่เมื่อเห็นว่าคนสกุลโม่ไม่ได้ถือตัว นางก็ตัดสินใจปล่อยวาง ท าตัวตามสบายเหมือนพวกเขาเฮ่อจือหร่านสังเกตว่าวันนี้มารดาทานอาหารได้ดี จึงคีบอาหารใส่ชามของมารดาอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับแนะน าชื่ออาหารไปด้วยอาหารมื้อนี้ เฮ่อฮูหยินทานจนอิ่ม นับตั้งแต่เฮ่อจือหร่านถูกเนรเทศมาซีเป่ยพร้อมกับสกุลโม่ นางก็กินอะไรไม่ค่อยลง กระทั่งร่างกายผ่ายผอมลงไปมากวันนี้นอกจากจะได้เห็นบุตรสาวมีความสุขแล้ว อาหารของสกุลโม่ก็อร่อยมาก เฮ่อฮูหยินถึงกับกินมากเป็นพิเศษไม่เพียงเท่านั้น เมื่อนางกลับบ้านไปพร้อมกับบุตรสาว ยังกินเชอร์รีลูกใหญ่อีกมากมาย สุดท้ายป้าหลี่ต้องพานางเดินย่อยอยู่ในลานบ้านกว่าครึ่งชั่วยาม นางถึงจะยอมเข้านอนพวกพี่ชายได้รับบาดเจ็บจากการทดลองสร้างดินปืน ท าให้ไม่สามารถขึ้นเขาได้ชั่วคราว แต่พี่ห้าไม่อยากหยุดแค่นี้เขาเพิ่งจะได้แรงบันดาลใจในการผลิตดินปืน และไม่อยากหยุดอยู่แค่นั้นดังนั้น เช้าวันรุ่งขึ้น พี่ห้าจึงวางแผนที่จะขึ้นไปคิดค้นบนภูเขาต่อ
พี่หกเห็นเช่นน