น่าเสียดายที่ตอนออกจากบ้าน สองแม่ลูกไม่ได้น าตะกร้าไม้ไผ่หรือสิ่งของใดๆ ติดตัวไปด้วย เชอรีผลใหญ่เกินไป เฮ่อฮูหยินเก็บได้เพียงไม่กี่ลูกก็เต็มมือเสียแล้วนางจึงท าได้เพียงเดินกลับไปหาเฮ่อจือหร่าน เพื่อให้บุตรสาวได้ลิ้มลองก่อนเฮ่อจือหร่านไม่เคยยึดติดกับธรรมเนียมปฏิบัติมากมายของคนโบราณ เมื่อเห็นมารดาของนางกลับมา ก็รวบชายกระโปรงของนางขึ้นเป็นถุง“ท่านแม่ วางตรงนี้ก็ได้เจ้าค่ะ”เฮ่อฮูหยินรู้สึกประหลาดใจกับการกระท าของบุตรสาวเล็กน้อยตอนอยู่เมืองหลวง แม้บุตรสาวจะไม่ชอบเรียนรู้ทักษะของสตรีชั้นสูงแต่ในแง่กริยามารยาท นางก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าคุณหนูคนอื่นเลยการกระท าของเฮ่อจือหร่านแตกต่างจากเจ้าของร่างเดิมตอนที่อยู่เมืองหลวงราวฟ้ากับเหวเฮ่อฮูหยินประหลาดใจชั่วครู่ ก็รีบหาข้อแก้ตัวให้กับพฤติกรรมของบุตรสาว
บุตรสาวของนางคงจะต้องทนทุกข์มามากระหว่างทาง ละตอนนี้ก็อาศัยอยู่ในชนบท ธรรมเนียมปฏิบัติที่เรียนรู้มาคงไม่มีประโยชน์อะไรโดยเฉพาะระหว่างการเดินทางเนรเทศ อาจจะไม่ได้กินให้อิ่มท้องด้วยซ ้า แล้วจะรักษากิริยามารยาทไว้ให้ใครดูกัน?เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้เฮ่อฮูหยินก็รู้สึกปวดใจ ดังนั้น นางจึงไม่มีความคิดที่จะเตือนเฮ่อจือหร่านเกี่ยวกับเรื่องมารยาท แต่ปล่อยให้นางท าตามใจชอบ วางเชอร์รีลงในชายกระโปรงของบุตรสาวไม่เพียงเท่านั้น เฮ่อฮูหยินยังกลับไปเก็บเชอร์รีลูกใหญ่อีกครั้งเลียนแบบท่าทางของเฮ่อจือหร่าน ใช้ชายกระโปรงท
