าเป็นถุง เก็บจนได้พอสมควรจึงกลับมา“หร่านหร่าน เจ้าชอบกินผลไม้ชนิดนี้มากใช่หรือไม่ ดูสิ แม่เก็บมาให้มากมายเลย”ท่านแม่ที่ท าตัวไม่ยึดติดเช่นนี้ เฮ่อจือหร่านจ าต้องให้ก าลังใจ“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ข้าชอบกินมาก”เฮ่อฮูหยินเห็นบุตรสาวพูดเช่นนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น เกือบหนึ่งปีแล้ว ในที่สุดนางก็ได้ท าอะไรบางอย่างเพื่อบุตรสาว แม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ส าหรับแม่คนหนึ่ง มันคือความสุข
หลังจากเก็บเชอร์รีได้มากมาย พวกนางแม่ลูกก็ไม่สะดวกที่จะไปไหนไกลกว่านี้ จึงตัดสินใจกลับบ้านอย่าดูถูกเชอร์รีที่เฮ่อฮูหยินห่อไว้ในชายกระโปรง เฮ่อจือหร่านเดาว่าอย่างน้อยก็น่าจะมีเจ็ดถึงแปดชั่งแน่แม้ว่าของต้นเชอร์รีแต่ละต้นจะไม่มากนัก แต่ต้นเชอร์รีก็มีมากมาย เฮ่อฮูหยินแค่เก็บจากต้นไม้ไม่กี่ต้นแถวนั้นก็ได้มากขนาดนี้แล้วเฮ่อจือหร่านประเมินคร่าว ๆ ว่าหากเก็บเชอร์รีจากทั้งหมด ก็น่าจะได้หลายร้อยชั่งแต่นางยังไม่คิดจะขายเชอร์รีจ านวนหลายร้อยชั่งนี้ไม่ต้องพูดถึงว่าสกุลโม่มีคนมากมาย ยังมีอดีตผู้ติดตามจ านวนมากที่ย้ายมาอยู่ด้วย อีกทั้งยังมีเมิ่งไห่หนิงและถังหมิงรุ่ย ต้องแบ่งให้ทุกคนได้ลองกินกันก่อนถ้าอยากจะหาเงิน รอให้ปีหน้าเก็บเกี่ยวได้ผลผลิตมากมาย ค่อยขายก็ยังไม่สายแต่การเก็บเชอร์รีที่เหลืออยู่ คงไม่ใช่หน้าที่ของพวกนางแม่ลูกแล้ว
เมื่อกลับถึงบ้าน เฮ่อจือหร่านก็สั่งให้อวี่เอ๋อร์ไปเรียกคนมาเก็บเชอร์รี เมื่อครู่นางลองช
