มองอะไรก็รู้สึกแปลกใหม่ไปหมด นางถามเฮ่อจือหร่านไม่หยุดเฮ่อจือหร่านก็อดทนอธิบายให้นางฟังป้าหลี่มองฮูหยินกับคุณหนูใหญ่ของตนด้วยความอิจฉา อิจฉาที่พวกนางได้ใช้ของดี ๆ เช่นนี้ขณะเดียวกัน นางก็เลือกที่นอนของตัวเองแล้ว นั่นคือที่นอนนุ่มๆ ตรงข้างหน้าต่างความจริงแล้วนั่นคือเสื่อทาทามิที่เฮ่อจือหร่านให้หูชงท าขึ้นมาเป็นพิเศษ ตรงกลางมีโต๊ะแบบยกขึ้นลง คนสองคนสามารถนั่งดื่มชาด้วยกันได้ป้าหลี่คิดว่านางนอนตรงนั้นก็เพียงพอแล้ว ทั้งยังดูแลฮูหยินได้สะดวกอีกด้วยนางไม่คิดว่า คุณหนูใหญ่จะจัดห้องนอนแบบนั้นให้นางด้วยส าหรับป้าหลี่แล้ว นี่เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นและรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งอย่างไรก็ตาม นางก็สังเกตเห็นว่าในเรือนที่คุณหนูใหญ่อยู่มีห้องมากมาย เหมือนว่าจะมีเพียงนางกับท่านเขยเท่านั้นที่อาศัยอยู่ เมื่อมีห้องว่าง นางจึงถือโอกาสเพลิดเพลินกับมันสักหน่อย
เฮ่อจือหร่านคิดว่ามารดากับป้าหลี่คงเหนื่อยล้าจากการเดินทางจึงจัดห้องพักให้พวกนางเรียบร้อยแล้ว หลังทั้งสองคนพักผ่อนสักครู่ก่อนใครจะรู้ว่า ทั้งสองคนยังมีท่าทางกระปรี้กระเปร่าอยู่พอดีตอนนี้ไม่มีใครอยู่ เฮ่อจือหร่านจึงถือโอกาสสอบถามเรื่องที่บ้านเดิม“ท่านแม่ ท่านพ่อกับพี่ใหญ่สบายดีหรือไม่?”พอพูดถึงเรื่องนี้ เฮ่อฮูหยินยังคงรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง“โชคดีที่จิ่วเยี่ยไปเมืองหลวงและจัดการกับท่านหญิงอวี้ได้ไม่เช่นนั้น ครอบครัวของพวกเราคงไม่มีวันจะได้อยู่อย่าง
