ระหว่างทางที่มุ่งหน้าไปยังซีเป่ย ป้าหลี่จะรับผิดชอบดูแลความเป็นอยู่และอาหารการกินของเฮ่อฮูหยิน ด้วยเหตุนี้ เกือบทุกครั้งที่ผ่านเมืองหนึ่ง นางจึงมักออกไปจับจ่ายซื้อของนางพบว่าในเมืองหลายแห่งที่ใกล้กับซีเป่ย ล้วนมีตุ๊กตาขนนุ่มที่มีรูปลักษณ์น่ารักมากขายอยู่ป้าหลี่เลี้ยงดูเฮ่อจือหร่านมาตั้งแต่เด็ก ความรู้สึกที่มีต่อนางไม่ได้ด้อยไปกว่าเฮ่อฮูหยินผู้เป็นมารดาแท้ ๆ แม้แต่น้อยคิดว่าจะได้พบกับคุณหนูที่คิดถึงมาตลอดแล้ว จึงอยากจะซื้อของขวัญให้นางเมื่อเห็นตุ๊กตาพวกนั้น ป้าหลี่ก็เดาว่าคุณหนูจะต้องชอบแน่นอนแต่พอนางถามราคากลับต้องตกตะลึง เพราะมันมีราคาถึงยี่สิบต าลึงนางท างานอยู่ในจวนตระกูลเฮ่อมาครึ่งชีวิต ป้าหลี่ย่อมมีเงินยี่สิบต าลึงอยู่แล้วแต่นางคิดว่าการติดตามฮูหยินออกนอกบ้าน ระหว่างทางคงไม่มีค่าใช้จ่ายอะไร จึงพกเงินมาเพียงไม่กี่ต าลึงเท่านั้นด้วยเหตุนี้ ป้าหลี่จึงจดจ าตุ๊กตาขนสัตว์หลากสีสันเหล่านั้นได้อย่างแม่นย า
เจ้าของร่างเดิมสนิทกับป้าหลี่มาก เมื่อครู่เฮ่อจือหร่านมัวแต่สนใจเฮ่อฮูหยิน ตอนนี้จึงหันมาสนใจป้าหลี่เฮ่อจือหร่านเป็นวิญญาณที่มาจากโลกยุคปัจจุบัน ในใจของนางยังคงยึดมั่นในความคิดที่ว่ามนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกันนางชี้ไปที่เก้าอี้เดี่ยวที่อยู่ข้างเก้าอี้ยาวตัวใหญ่ แล้วพูดว่า “ป้าหลี่เดินทางมาเหนื่อย ๆ เชิญนั่งพักก่อนเถอะ”ป้าหลี่โบกมือปฏิเสธ “คุณหนู นี่ไม่เหมาะสม บ่าวก็คือบ่าว จะไปนั่งร่วมก
