ว่ามารดาต้องมีค าถามมากมายหลังจากเห็นสิ่งเหล่านี้“ท่านแม่ สิ่งที่ใช้ท าหน้าต่างไม่ใช่แก้ว แต่เป็นกระจกที่ชาวต่างชาติน ามาเจ้าค่ะ ท่านก็รู้ว่าเมืองอวิ่นอยู่ติดทะเล ท่าเรือที่นั่นบางครั้งก็มีเรือสินค้าของชาวต่างชาติมาจอด กระจกเหล่านี้ก็ซื้อมาจากชาวต่างชาติ” เฮ่อจือหรานอธิบาย“ส่วนกระจกเงากับกระเบื้องพวกนี้ก็มาจากชาวต่างชาติเช่นกันเจ้าค่ะ”ข้ออ้างเรื่องชาวต่างชาตินี้ถูกโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านใช้อย่างเต็มที่ จนกระทั่งพวกเขาทั้งสองเองก็เริ่มเชื่อบ้างแล้วแต่เฮ่อฮูหยินไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับฐานะทางการเงินของสกุลโม่ในปัจจุบัน แม้เฮ่อจือหร่านจะอธิบายได้ละเอียดเพียงใด นางก็ยังคงสงสัยว่าเงินทองของสกุลโม่มาจากไหนแต่นางรู้ดีกว่าใครว่าแม้จะเป็นบ้านสามีของบุตรสาวแท้ ๆ นางก็ไม่ควรเอ่ยปากถามเรื่องเงินทองของผู้อื่นหากนางอยากรู้จริง ๆ ก็ไม่อาจถามเรื่องนี้กับบุตรสาวต่อหน้าแม่เขยได้ในทางกลับกัน ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้รู้สึกว่าสถานการณ์ของสกุลโม่ตอนนี้มีอะไรที่ต้องปิดบังซ่อนเร้น
นางมองแววตาความอยากรู้อยากเห็นของเฮ่อฮูหยินออก“หากจะพูดถึงเหตุที่สกุลโม่สามารถมีชีวิตที่ดีเช่นนี้ได้ ข้าก็ต้องขอบคุณแม่สะใภ้สักหน่อย หากไม่ใช่เพราะท่านยกบุตรสาวที่ดีเช่นนี้ให้แต่งกับจิ่วเยี่ย อย่าว่าแต่สกุลโม่ของพวกข้าจะไม่มีวันนี้เลย เกรงว่าพวกเราคงตายกันหมดตั้งแต่เดินทางเนรเทศแล้ว”ค าพูดของฮูหยินผู้เฒ่าท าให้เฮ่อฮูหยินยิ่งรู้ส
