งมีอีกมากมาย เพียงรอให้แตงหอมจากไร่ข้างนอกสุก ก็จะมีข้ออ้างน าพวกมันออกมาขายรวมกันถึงแม้ถังหมิงรุ่ยจะชอบกินมากแค่ไหน เขาคนเดียวจะกินได้มากเท่าไหร่กัน?“พี่สะใภ้เก้า ท่านบอกว่าสิ่งนี้เป็นผลผลิตจากบ้านของพวกท่านหรือ?” ถังหมิงรุ่ยคิดว่าผลไม้ที่อร่อยขนาดนี้ คงเป็นของที่สกุลโม่ไปหามาจากที่ไหน ไม่คิดว่าจะเป็นผลผลิตจากบ้านของพวกเขาเองดูเหมือนว่าของดีที่พี่สะใภ้เก้าพูดถึงคงจะเป็นสิ่งนี้“พี่สะใภ้เก้า นี่คือผลไม้หรือ? ท าไมดูคล้ายแตงนิดหน่อย?”เฮ่อจือหร่านอธิบายว่า “สิ่งนี้เรียกว่าแตงหอม ข้าได้เมล็ดพันธุ์มาจากชาวต่างชาติ ปลูกไว้ในที่ดินของตัวเองตอนต้นฤดูใบไม้ผลิ”
“แตงหอม ชื่อเพราะดี สมกับเป็นแตงที่ทั้งหอมทั้งหวาน” ถังหมิงรุ่ยกล่าวชมแล้วกรีบพูดเข้าเรื่อง “พี่สะใภ้เก้า แตงหอมนี้ท่านจะร่วมมือกับข้าใช่หรือไม่?”เฮ่อจือหร่านติดต่อการค้ากับถังหมิงรุ่ยมามาก จึงเข้าใจนิสัยของอีกฝ่ายดี นางจึงไม่คิดจะอ้อมค้อม“วันนี้ที่เชิญคุณชายถังมา ก็เพื่อจะพูดคุยเรื่องความร่วมมือเกี่ยวกับแตงหอมนี้”ถังหมิงรุ่ยหลงใหลการท าการค้ามากที่สุด และเขาไม่เลือกการค้า ตราบใดที่สามารถท าเงินได้ เขาก็พร้อมที่จะลงมือท า“ขอเพียงพี่สะใภ้เก้าให้ข้าได้ขายแตงหอมแต่เพียงผู้เดียวเงื่อนไขอื่น ๆ ท่านสามารถก าหนดได้ตามใจชอบขอรับ”ถังหมิงรุ่ยมักจะรู้สึกขอบคุณคนสกุลโม่เสมอ ต่อให้เขาไม่ได้ก าไร ขอแค่อีกฝ่ายขอความช่วยเหลือ เขาก็ยินดีจะช่วยยิ่งไปกว
