“เจ้ากล้าดีนักนะ กล้าจับแขนของคุณชายรองไว้ไม่ยอมปล่อย เบื่อชีวิตแล้วหรือกระมัง”ขณะที่ขณะที่เขากาลังพูด ก็มีคนหนึ่งเหวี่ยง กระบองลงมาที่ศีรษะของโม่จิ่วเยี่ย
เมื่อเห็นการกระทานี้ ชาวบ้านที่วิ่งตามมาด้วยกันต่างตกใจจน ต้องหลับตา
หากไม้กระบองนี้ฟาดลงบนศีรษะจริง ๆ คนจะยังมีชีวิตรอด หรือไม่?
แต่สิ่งที่ชาวบ้านกลัวก็ไม่ได้เกิดขึ้น โม่จิ่วเยี่ยไม่มีทีท่าว่าจะหลบ หลีกแต่อย่างใด
เห็นเพียงพี่หกก้าวไปข้างหน้าอย่างดุดัน ไม่ทันได้เห็นชัดว่าเขา เคลื่อนไหวอย่างไร ก็เตะพวกนักเลงที่คิดจะลงมือกับน้องชายปลิว ออกไปไกลแล้ว
พวกนักเลงตัวเล็กล้มลงบนพื้น ร ้องครวญครางไม่หยุด พวกเขา เคยชินกับการข่มเหงผู้อื่นมาตลอด จะเคยได้รับความอัปยศอดสู เช่นนี้หรือ?
แม้จะได้เห็นความแข็งแกร่งของอีกฝ่ ายแล้ว พวกเขาก็ยังคงหยิ่ง ผยอง
