งตรงนี้ สายตาของเขาก็กลับมามองขาที่งอของตัวเองอีกครั้งไม่ต้องพูดถึงว่าขาคู่นี้จะรักษาหายได้หรือไม่ ส าหรับโม่ฉิงแล้วนี่คือความอัปยศครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตขาสองข้างของเขาเป็นเช่นนี้ เพราะการคุกเข่าอยู่หน้าสุสานของหยวนเหมิงมานานหากร่างกายยังเป็นเหมือนเมื่อก่อน เขาคงจะต้องน ากองทัพม้าเหล็กบุกทะลวงหนานเจียง แก้แค้นให้กับบุรุษสกุลโม่และพี่น้องทหารที่ร่วมเป็นร่วมตายกับเขาอย่างแน่นอนแต่เขาจ าต้องยอมรับความจริงว่าตอนนี้เขาไม่ใช่ขุนนางใหญ่อีกต่อไป ทั้งยังไม่ใช่แม่ทัพผู้บัญชาการกองทัพสูงสุดแล้ว เป็นเพียงสามัญชนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นการเป็นคนธรรมดาก็ดีเหมือนกัน ทว่าคงยังต้องระวังตัวจากจักรพรรดิซุ่นอู่ด้วยเรื่องที่คนสกุลโม่กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเช่นนี้ ไม่ช้าก็เร็วคงจะรู้ไปถึงหูของจักรพรรดิซุ่นอู่แน่ไม่มีใครรู้นิสัยใจคอของจักรพรรดิซุ่นอู่ดีไปกว่าโม่ฉิงแล้วจักรพรรดิซุ่นอู่เป็นคนอ่อนแอและหูเบา คงมีใครสักคนลอบพูดอะไรบางอย่างลับหลัง ถึงท าให้สกุลโม่ของเขาถูกริบทรัพย์และ
เนรเทศทั้งตระกูล อีกฝ่ายอาจจะยังค านึงถึงบรรดาบุรุษสกุลโม่ที่คอยปกป้องบัลลังก์ให้เขา แต่หลังจากได้ฟังค าพูดใส่ร้ายเช่นนี้บ่อยครั้งจักรพรรดิซุ่นอู่ก็จะกลายเป็นคนหวาดระแวงไปหากอีกฝ่ายได้ยินว่าบุรุษสกุลโม่ยังมีชีวิตอยู่ ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เขาจะเกิดความคิดที่ไม่สมควรมีขึ้นมาคิดมาถึงตรงนี้ โม่ฉิงก็รู้สึกว่าเรื่องนี้จ าเป็นต้องป
