เสียงเหล่าบุตรชายจากภายนอก รวมถึงเสียงของภรรยาที่แก่ชรากว่าเดิมมาก เขาพลันไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าอย่างไรดี
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเขาไร้ความสามารถ ท าให้ครอบครัวที่ดีต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
ประตูรถถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน แสงสว่างพุ่งเข้ามา โม่ฉิงหรี่ตาลงเล็กน้อย
อย่างไรก็ตามฮูหยินผู้เฒ่ากับโม่จิ่วเยี่ยสามารถเห็นได้ทันทีว่าโม่ฉิงตอนนี้ น ้าตานองหน้าแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นชายชราร่างผอมโซบนรถม้าก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
แต่ไม่นานนางก็จ าเขาได้จากดวงตาและเรียวคิ้วของเขา โม่ฉิง
“ท่านพี่ ท่านหรือ?”
ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ฮูหยินผู้เฒ่าก็ยังไม่กล้าเชื่อสนิทใจ นางรู้สึกว่าต้องให้อีกฝ่ายยอมรับเสียก่อน ทุกอย่างถึงจะเป็นความจริง
“ภรรยา หลายปีมานี้ท าให้เจ้าต้องล าบากแล้ว ข้าขอโทษ” โม่ฉิงกล่าวอย่างยากล าบาก
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแต่แก่ชราลงไปบ้าง ฮูหยินผู้เฒ่าก็เชื่อในที่สุดว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องโกหก
บัดนี้นางไม่เพียงแต่มีบุตรชายทั้งเก้าคนที่ยังมีชีวิตอยู่ แม้แต่สามีที่มีข่าวว่าเสียชีวิตไปหลายปีก็ยังมีชีวิตและมาปรากฏตัวต่อหน้านาง
ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกทันทีว่านางได้ครอบครองทุกสิ่งในชั่วพริบตาราวกับย้อนไปสู่วันเวลาที่ลูกชายลูกสาวยังเล็ก คนในครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน
“ข้าไม่ล าบาก…ไม่ล าบากเลย…ขอเพียงพวกท่านทุกคนยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว…”
ขณะที่พูดไป ชูหยินผู้เต่าก็ไม่สามารถพูดต่อไปได้อีก ลิ่งที่ได้ ยินมี
