ขานอนด้วยกันบนรถม้าส่วนเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยนอนในรถม้าที่นางนั่งมาจากหมู่บ้านซีหลิ่งและพี่รองกับพี่แปดพักผ่อนอยู่ในกระโจม ผลัดกันเฝ้ายามเพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นคืนนี้ผ่านไปอย่างสงบ และเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ หลังพวกพี่สามอาการดีขึ้นเล็กน้อยก็เริ่มลงจากภูเขา รีบเร่งม้าไล่ตามมาถึงที่นี่พอทุกคนมารวมตัวกันและกินอาหารเช้าอย่างง่าย ๆ แล้วก็ออกเดินทางกลับหมู่บ้านซีหลิ่งเพราะค านึงถึงร่างกายของเฮ่อจือหร่านและโม่ฉิง รถม้าจึงแล่นไปอย่างนุ่มนวลตลอดทาง ด้วยเหตุนี้ความเร็วจึงช้าลงมากหลังใช้เวลาห้าวันเต็ม ในที่สุดคณะเดินทางก็มาถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง
ยามนี้บ้านใหม่ของสกุลโม่สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว เครื่องเรือนก็ถูกจัดวางเรียบร้อยเหลือเพียงรอให้โม่จิ่วเยี่ยและพี่น้องของเขากลับมา เลือกฤกษ์งามยามดีย้ายเข้าไปอยู่ดังนั้น คนสกุลโม่จึงยังคงอาศัยอยู่ในบ้านที่เช่าไว้รถม้าสองคันค่อย ๆ แล่นเข้าสู่หมู่บ้านซีหลิ่ง ชาวบ้านเห็นว่าคนขับเป็นคนสกุลโม่ก็ไม่รู้สึกแปลกใจอะไรในใจพวกเขา สกุลโม่มีฐานะร ่ารวย แม้จะถูกเนรเทศ แต่ก็ยังเป็นคนมีเงินอยู่ดีไม่มีใครอยากรู้อยากเห็น ชาวบ้านทุกคนที่พวกเขาพบระหว่างทางต่างทักทายอย่างเป็นมิตรสิ่งนี้ท าให้พี่ใหญ่และพี่รองที่มาถึงหมู่บ้านซีหลิ่งเป็นครั้งแรกรู้สึกถึงบรรยากาศที่แตกต่างออกไปเมื่อครั้งอยู่ที่เมืองหลวง จวนฮู่กั๋วกงถือเป็นสถานที่ที่ยากจะเอื้อมถึงผู้คนที่พบเจอล้วนประจ
