บประแจง แม้จะเป็นการทักทายด้วยกันแต่เมื่อเทียบกับความจริงใจของชาวบ้านเหล่านี้แล้ว ถือเป็นคนละเรื่องโดยไม่รู้ตัว พี่ใหญ่กับพี่รองเหมือนจะชอบที่นี่เสียแล้ว
โม่ชูหานขับรถม้าน าหน้าทุกคน กลับมาถึงลานบ้านที่พวกเขาเช่าอยู่เมื่อรถม้ามาถึงหน้าประตู พี่เจ็ดที่ได้ยินเสียงก็วิ่งออกมาก่อนหน้านั้นโม่จิ่วเยี่ยให้เสี่ยวไป๋ส่งจดหมายถึงครอบครัว ทุกคนจึงรู้ว่าพวกเขาจับปรมาจารย์ซือเหมิงที่เมืองหลวงได้ และก าลังรีบเดินทางไปชายแดนตะวันตกแม้ว่าคนในครอบครัวจะเป็นห่วงเรื่องการเดินทางไปชายแดนตะวันตกของพวกเขา แต่นอกจากพี่เจ็ดกับพี่แปดแล้ว ก็ไม่มีใครคิดจะไปช่วย เพราะพวกเขาไม่มีความสามารถมากนัก ถึงไปก็คงจะเป็นภาระ จึงได้แต่ภาวนาขอให้ทุกอย่างราบรื่นอย่างไรก็ตาม ความคิดของพี่เจ็ดกับพี่แปดที่อยากไปชายแดนตะวันตกเพื่อช่วยเหลือก็ถูกฮูหยินผู้เฒ่าห้ามปรามอย่างเด็ดขาดสองพี่น้องต่างเชื่อฟังมารดา แม้จะไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าลงมือท าอะไรตามอ าเภอใจเฮ่อจือหร่านยิ่งไม่กล้าเปิดเผยความคิดที่อยากไปช่วยเหลือคนที่ชายแดนตะวันตกแม้แต่น้อย หากท าเช่นนั้น นางเชื่อว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะส่งคนมาคอยจับตาดูนางตลอดเวลาแน่ด้วยความจนใจ เฮ่อจือหร่านจึงท าได้เพียงลอบลงมือ ชักชวนพี่แปดผู้มีจิตใจใส่ซื่อที่สุดให้ร่วมมือด้วย หลังจากที่ทั้งสองตกลงกันแล้ว ก็แอบออกจากบ้านไปในยามดึก
กว่าสกุลโม่จะรู้ว่าเฮ่อจือหร่านกับโม่ชูหานหายตัวไปก็เป็นช่วงตื่นนอน
