่หกถามตามความเข้าใจของตนโม่จิ่วเยี่ยพยักหน้าจริงจัง “ขอรับ พวกเราท าได้เพียงวิธีนี้ การเร่งม้าเดินทางจากที่นี่ไปยังหมู่บ้านซีหลิ่งต้องใช้เวลาสามวัน พวกเราท าได้เพียงภาวนาขอให้ร่างกายของท่านพ่อทนได้จนถึงตอนนั้น”“ทนได้จนถึงตอนนั้น? หมายความว่าอย่างไร” พี่ใหญ่ถามโม่จิ่วเยี่ยถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ตามประสบการณ์ของข้าสภาพของท่านพ่อในตอนนี้ไม่น่าไว้วางใจมาก สิ่งที่จะพรากชีวิตของท่านพ่อไปจริง ๆ ไม่ใช่กู่ในร่างกายของท่าน แต่เป็นร่างกายที่อ่อนแอของท่านพ่อต่างหาก”ตอนที่ออกจากบ้าน แม้ภรรยาจะเตรียมของฉุกเฉินไว้ให้มากมาย และโชคดีที่มียากระตุ้นหัวใจติดมาด้วย ไม่อย่างนั้นบิดาคงไม่สามารถทนมาได้จนถึงตอนนี้แม้เขาจะมองสภาพของบิดาออก แต่เขาก็ไม่สามารถรักษาได้ก่อนจะได้พบกับเฮ่อจือหร่าน ก็ไม่มีอะไรรับประกันชีวิตของบิดาได้เลยนี่เป็นปัญหาที่ท าให้โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกปวดหัวที่สุด
คนในครอบครัวก าลังจะได้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากัน แต่อาการของพ่อกลับน่าเป็นห่วงมากเมื่อได้ยินค าพูดของโม่จิ่วเยี่ย พี่รองก็ท าท่าเตรียมจะอุ้มบิดาขึ้นมา พลางกล่าวว่า “เช่นนั้นจะรออะไรอยู่เล่า พวกเราต้องรีบพาท่านพ่อลงจากเขาแล้ว”แม้จะเป็นตอนกลางคืน และเส้นทางลงเขาจะเต็มไปด้วยอันตรายแต่พวกเขาก็ไม่อยากเสียเวลาที่อาจช่วยชีวิตบิดาได้โม่จิ่วเยี่ยก็คิดเช่นเดียวกัน“อืม ไปกันเถอะ พาท่านพ่อลงจากภูเขาลูกนี้”หลังจากพูดจบ เขามองพี่สามและพวกเหลียงห่า
