้านบนของหนองน ้า ก็ไม่มีทางเข้าออกทางอื่นอีกเลยดังนั้น หากพวกเขาต้องการออกจากที่นี่ ก็ต้องย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิมที่มาเท่านั้น“ได้ พี่หกระวังตัวด้วย”โม่จิ่วเยี่ยเอ่ยจบ พี่หกก็ใช้วิชาตัวเบาทะยานขึ้นไป
เนื่องจากพื้นที่ในนี้ค่อนข้างกว้างและว่างเปล่า พี่หกจึงต้องอาศัยก าแพงโดยรอบเป็นจุดยันตัวหากคนที่ไม่มีวิชายุทธ์เผลอเข้ามาที่นี่ การจะออกไปได้คงยากเย็นแสนเข็ญนักโชคดีที่บรรดาลูกหลานสกุลโม่ล้วนเป็นยอดฝีมือด้านวรยุทธ์การออกไปจากที่นี่ไม่เพียงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ยังง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือพี่หกโผล่ศีรษะขึ้นมาจากหนองน ้า ปรากฏตัวอีกครั้งตรงต าแหน่งเดิมก่อนที่จะเข้าไปเขาส ารวจรอบ ๆ อย่างละเอียด เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งผิดปกติจึงกระโดดลงไปอีกครั้งการไปและกลับมาครั้งนี้ กล่าวได้ว่าใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเท่านั้นโม่จิ่วเยี่ยเห็นเขาปรากฏตัวอีกหน จึงถามว่า “พี่หก สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”“ไม่มีปัญหาอะไร แค่ใช้วิชาตัวเบาปีนขึ้นไปก็พอ จะกลับไปยังจุดที่เราอยู่ก่อนจะเข้ามา”ยามนี้ พวกเขาพี่น้องต่างรู้สึกมั่นใจ และวางแผนจะพาบิดาออกจากที่นี่ทันที่
ขณะเดียวกัน พี่หกก็เดินเข้ามาหาโม่จิ่วเยี่ย“น้องเก้า ให้ข้าดูแลท่านพ่อเถอะ เมื่อครู่ข้าขึ้นไปครั้งหนึ่งแล้วพอจะมีประสบการณ์บ้าง ดังนั้นมันคงจะง่ายส าหรับข้า”
บทที่ 385 เจ้าจะลองถอนหนอนพิษให้ท่านพ่อก่อนหรือไม่?
โม่จิ่วเยี่ยไม่ปฏิเสธ วิชาตัวเบาของพี่หกไม่ได้ด้อยไปกว
