หยียบดู”เมื่อเห็นพี่ใหญ่ก าลังจะก้าวเท้าโม่จิ่วเยี่ยก็รีบเข้าไปขัดขวางทันที่“อย่า”พี่ใหญ่ถูกโม่จิ่วเยี่ยดึงตัวไว้ เขารู้สึกสงสัย “น้องเก้า เจ้าไม่รู้สึกแปลกใจบ้างหรือที่เสือหายไปแบบนี้”แปลกหรือ?แน่นอนว่ามันแปลกแต่โม่จิ่วเยี่ยไม่อยากให้พี่น้องของตนเองไปเสี่ยงอันตราย
ช่วงนี้พี่หกเคยชินกับการฟังค าพูดของโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เมื่อเห็นพี่ใหญ่ท าท่าจะไม่ฟัง เขาจึงรีบเข้าไปช่วยโม่จิ่วเยี่ยห้ามพี่ใหญ่โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้อธิบายมากนัก ขณะที่พี่หกก าลังช่วยห้ามพี่ใหญ่เขาก็เก็บก้อนหินที่ใหญ่กว่าก าปั้นเล็กน้อยขึ้นมาจากพื้นเขาโยนก้อนหินลงไปในหนองน ้า ด้วยแสงของคบเพลิง พวกเขาสามารถมองเห็นได้ว่าก้อนหินหายไปอย่างรวดเร็วโดยไม่มีเสียงใด ๆเลยพวกเขาต่างพากันตกตะลึงอีกครั้ง“น้องเก้า นี่ไม่น่าจะเป็นหนองน ้าแล้ว” พี่หกกล่าวพี่น้องทุกคนตัดสินใจเหมือนกัน เมื่อเทียบกับเสือแล้ว ก้อนหินนี้มีน ้าหนักเบากว่ามากหากกล่าวว่าเสือตัวนั้นจมลงไปอย่างรวดเร็วเพราะน ้าหนักตัวที่มากเกินไปยังพอจะอธิบายได้ แต่ก้อนหินที่จมหายไปอย่างรวดเร็วเช่นกันเล่า?โม่จิ่วเยี่ยขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยปาก “ข้าสงสัยว่านี่อาจเป็นเพียงก าแพงที่รูปร่างเหมือนหนองน ้า แต่ข้างในกลับว่างเปล่า”ทันทีที่เขาพูดจบ เหล่าพี่น้องก็ได้ยินเสียงค ารามของเสือดังขึ้นอีกครั้ง
และพวกเขาสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจนว่าเสียงนั้นมาจากใต้หนองน ้าแห่งนี้ด้วยเหตุนี้ โ
