หากบังเอิญเจอสิ่งมีพิษเข้า โม่จิ่วเยี่ยอาจช่วยเหลือไม่ทันถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ก็ไม่คุ้มค่า ช่วยชีวิตหนึ่งคนแต่กลับต้องเสียไปอีกหนึ่งคนดังนั้น เมื่อพี่ชายเสนอให้แยกทางกันเคลื่อนไหว เขาจึงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด เหตุผลก็อธิบายได้อย่างชัดเจนว่าเพื่อป้องกันไม่ให้ทุกคนถูกพิษแน่นอนว่าเป็นไปตามที่โม่จิ่วเยี่ยคาดการณ์ไว้ พวกเขาพบเจอหมอกพิษที่เหมือนกับตอนเข้ามาในอีกทิศทางหนึ่งหลังจากผ่านหมอกพิษแล้ว สิ่งที่ปรากฏขึ้นอีกครั้งก็ยังคงเป็นกบเจ็ดสี ตามด้วยแมงป่องพิษนี่เป็นการยืนยันว่ามันน่าจะเป็นเส้นทางน าไปสู่เนินเขาลูกที่เจ็ด
ปรมาจารย์ซือเหมิงตั้งใจวางกับดักพิษเหล่านี้ไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเข้ามาจากทางของเนินเขาลูกที่เจ็ดโม่จิ่วเยี่ยตัดสินใจละทิ้งทิศทางนี้อย่างเด็ดขาด“พี่ชาย พวกเราควรไปหาทางอื่นกันเถอะ”แม้โม่จิ่วเยี่ยจะตัดสินใจเช่นนี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะเข้าใจได้“น้องเก้า บริเวณนี้ดูแตกต่างไปจากเดิมอย่างชัดเจน เหตุใดจึงต้องไปหาทางอื่นด้วยเล่า?”โม่จิ่วเยี่ยชี้ไปยังทิศทางที่พวกเขาเดินมาแล้วกล่าวว่า “ที่นี่มีอุปสรรคเหมือนกับตอนที่พวกเราเข้าไปใจกลางของเนินเขาลูกที่หกน่าจะเป็นกลอุบายที่จิ้งจอกเฒ่าวางเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้คนนอกบุกรุกเข้ามา หากไม่มีอะไรผิดพลาด เมื่อพวกเราออกไปจากที่นี่ ก็คงไม่ไกลจากเนินเขาลูกที่เจ็ดแล้ว”“เขาเชี่ยวชาญด้านใช้พิษ ย่อมต้องมั่นใจในวิชาของตนเอง คงไม่มีใครสามารถบุกรุกเ
