บางอย่างผิดปกติ” พี่หกเตือนโม่จิ่วเยี่ยพยักหน้า “ข้าสงสัยว่ามันอาจมีพิษอยู่ข้างใน”
เมื่อพูดถึงพิษ พี่หกไม่มีวิธีจัดการ แต่เขาก็ไม่เคยลืมยาเม็ดที่โม่จิ่วเยี่ยให้ไว้“น้องเก้า พวกเราควรกินยาถอนพิษหรือไม่”“รอก่อน ข้าจะไปตรวจดูสักหน่อย แล้วค่อยว่ากัน” โม่จิ่วเยี่ยกล่าวจบก็ค่อย ๆ เดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังพี่หกเตือนว่า “ระวังด้วย” พลางเตรียมพร้อมรับมือ หากน้องชายเจอกับอันตราย เขาก็จะรีบพุ่งเข้าไปช่วยทันที่โม่จิ่วเยี่ยแหวกพุ่มหนามที่ยังคงหนาแน่นอยู่ตรงหน้า เดินส ารวจไปทีละนิดเมื่อมาถึงร่องลึก แม้เขาจะมีประสบการณ์มากมาย แต่ก็ต้องตะลึงกับสิ่งที่เห็นในร่องลึกมีแมงป่องนับไม่ถ้วน หางที่มีพิษของมันชูขึ้นอย่างน่ากลัว ชวนให้คนที่เห็นรู้สึกชาไปทั้งตัวอีกทั้งแมงป่องเหล่านั้นดูเหมือนจะรู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตที่ไม่คุ้นเคยก าลังเข้าใกล้ และก าลังคลานไปยังยอดก าแพงร่องลึกอย่างต่อเนื่องพี่หกเห็นว่าโม่จิ่วเยี่ยยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น จึงถามอย่างร้อนใจว่า“น้องเก้า สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”โม่จิ่วเยี่ยยกมือขึ้น ส่งสัญญาณให้พี่หกห้ามพูด จากนั้นก็หยิบถุงผงก ามะถันออกมาอีกถุงหนึ่งและโรยลงไปบนฝูงแมงป่อง
ใครจะรู้ว่าผงก ามะถันที่ใช้จัดการกับงูพิษได้ดี กลับท าให้แมงป่องที่มีพิษเหล่านี้สะดุ้งเล็กน้อยเท่านั้นพวกมันเพียงหลบ ก่อนจะปีนขึ้นมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นโม่จิ่วเยี่ยสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความตกใจ นี่เป็นครั้ง
