แรกที่เขาเผชิญหน้ากับแมงป่องพิษ และผงก ามะถันก็ใช้ไม่ได้ผลตอนนี้เขาไม่อาจนั่งรอความตาย จึงรีบหยิบขวดใบเล็กออกมาแล้วสาดของเหลวข้างในใส่ฝูงแมงป่องพิษเหล่านั้น“พี่หก จุดไฟ!”พี่หกได้ยินค าสั่งของโม่จิ่วเยี่ย จึงรีบจุดไม้ขีดไฟแล้วโยนลงไปในร่องลึกโม่จิ่วเยี่ยหมุนตัวอย่างรวดเร็ว ลากพี่หกถอยออกไปไกลหลังจากในร่องลึกมีเสียงดังขึ้นหลายครั้ง ก็ตามมาด้วยเปลวไฟพุ่งสูงไม่เพียงเท่านั้น กลิ่นและเสียงของแมงป่องที่ถูกเผาจนไหม้เกรียมก็ตามมาติด ๆพี่หกมองทุกสิ่งตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ“น้องเก้า จัดการแค่นี้ก็พอแล้วหรือ?” เขาถามโม่จิ่วเยี่ยก็ไม่แน่ใจว่าแมงป่องเหล่านั้นถูกเผาตายหมดหรือไม่แต่เขาเชื่อว่าสิ่งของที่ภรรยาเตรียมไว้ให้ไม่มีอะไรที่ใช้ไม่ได้ผล
ไม่นานนัก เปลวไฟก็ค่อย ๆ ดับลง อากาศรอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นไหม้คราวนี้พี่หกอาสาเดินไปข้างหน้า “ข้าจะไปดูเอง”แม้ว่าพี่หกจะไปตรวจสอบ แต่โม่จิ่วเยี่ยก็ไม่กล้าประมาท เพราะสิ่งของที่ใช้รักษาชีวิตทั้งหมดอยู่ในมือเขาชายหนุ่มติดตามพี่หกไปอย่างใกล้ชิดเพื่อตรวจสอบ และเห็นว่าแมงป่องพิษที่เคยอยู่ในร่องลึกกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้วแม้จะเป็นเช่นนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็ยังไม่วางใจ ร่องลึกนี้ยาวมาก หากมีที่ที่ไฟลามไปไม่ถึงและยังมีแมงป่องเหลือรอดอยู่ มันก็สามารถเอาชีวิตคนได้อยู่ดีเขาท าได้เพียงรับประกันว่าตอนนี้ตนเองและพี่ชายปลอดภัยแล้วเท่านั้นโม่จิ่วเยี่ยไม่ควรรอช้า เตือนว่า “พ
