ี่หก พวกเรารีบข้ามไปตอนนี้เลย”พี่หกพยักหน้า แล้วกระโดดข้ามร่องลึกไปพร้อมกับโม่จิ่วเยี่ยเบื้องหน้ายังคงเป็นพุ่มหนามบดบังสายตา แต่หลังจากหาทางได้แล้ว จึงไม่กังวลว่าจะเดินทางอย่างไร้จุดหมายอีกต่อไปหลังจากเดินไปสักพัก โม่จิ่วเยี่ยที่เดินน าหน้าอยู่ก็รู้สึกว่าเหยียบอะไรบางอย่างที่นุ่มนิ่ม
เมื่อก้มลงมอง เขาพบว่าเท้าข้างหนึ่งของตนก าลังเหยียบหลังของกบเจ็ดสีตัวหนึ่งพอดีเวลาเดียวกันนั้น รอบด้านก็ปรากฏกบเจ็ดสีที่เหมือนกันมากมายพวกมันก าลังมุ่งหน้ามาทางเขากับพี่ชายสถานการณ์เช่นนี้ กระทั่งโม่จิ่วเยี่ยก็ยังตกใจจนเหงื่อเย็นผุดเขาและภรรยาเคยพบกบเจ็ดสีในบ่อน ้าของคฤหาสน์ซือเหมิงร่างกายของกบเจ็ดสีนี้ล้วนเต็มไปด้วยพิษนั่นหมายความว่า แม้เขาจะแค่เหยียบโดนกบเจ็ดสี ก็มีความเป็นไปได้ว่าร่างกายจะได้รับพิษแล้วเขารีบกินยาถอนพิษ พร้อมทั้งเตือนพี่หกให้เตรียมพร้อม หากสัมผัสถูกกบเจ็ดสีเมื่อใด ก็ให้รีบกินยาถอนพิษทันที่พร้อมกันนั้น เขาก็โรยผงก ามะถันไปด้วยครั้งก่อนที่คฤหาสน์ซือเหมิง ข้าวปั้นน้อยเป็นคนควบคุมกบเจ็ดสีเหล่านี้ เขาไม่แน่ใจว่าผงก ามะถันจะใช้ได้ผลในตอนนี้หรือไม่
