รค์
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาค่อย ๆ วางแผนอย่างรอบคอบค านวณทุกย่างก้าวมาจนถึงวันนี้ แต่ไม่คิดว่าจะพลาดพลั้งในช่วงเวลาที่ส าคัญที่สุดเขาคิดว่าเมื่อจับตัวโม่จิ่วเยี่ยและตามหาโม่จงหยวนที่หายตัวไปพบ ก็จะสามารถรวมเหล่าบุรุษสกุลโม่ได้ครบถ้วนไม่นึกเลยว่าในยามที่ส าคัญที่สุด ทุกอย่างกลับไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ไม่เพียงจับตัวโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้ แม้แต่บุรุษสกุลโม่ที่อยู่ในมือเขาก็ทยอยหายตัวไปด้วยไม่กี่วันมานี้ นอกจากโม่จิ่วเยี่ยแล้ว ยังมีคนมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาถึงสองคนเมื่อพิจารณาเช่นนี้ ชายชาวส านักหมึกคนอื่นๆ ที่หายตัวไปก็คงได้รับการช่วยเหลือเช่นกัน เพียงแต่ครั้งนี้พวกเขาไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าเขาเท่านั้นเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ความสิ้นหวังก็เข้าครอบง าหัวใจของเขาในตอนนี้ เขายอมตาย แต่ไม่ยอมให้คนสกุลโม่ได้มีวันเจอโม่ฉิงกับลูกชายของเขาอีกแต่ดูจากสถานการณ์ตรงหน้า การที่เขาจะตายนั้นเป็นไปไม่ได้เลย
ปรมาจารย์ซือเหมิงพยายามควบคุมจิตใจ แล้วถามว่า “พวกเจ้าต้องการอะไรกันแน่?”โม่จิ่วเยี่ยแค่นเสียงเย็นชา “ข้าต้องการอะไร จ าเป็นต้องพูดให้ชัดเจนด้วยหรือ?”ปรมาจารย์ซือเหมิงหัวเราะเยาะ “หึ ๆ …อย่างไรเสียข้าก็ไม่มีทางรอดอยู่แล้ว เจ้าอยากท าอะไรก็ลงมือมาเลย!”เขาเชื่อมั่นว่าตนเองสามารถทนต่อการทรมานของอีกฝ่ายได้ขอเพียงปิดปากให้สนิท ไม่บอกที่อยู่ของโม่ฉิง เขาก็จะสามารถพาพ่อลูกพวกนั้นลงนรกไปด้วยกันได้โม่จิ่วเยี่ยคิดไว้
