เผ่าหมานอี๋ซึ่งก าลังท าความสะอาดพื้นที่อยู่
ที่นี่เป็นอาณาเขตของสกุลโม่ และจะเป็นบ้านเดิมของว่าที่ภรรยาของเมิ่งไห่หนิง เขาต้องการใช้โอกาสที่สองพี่สองสกุลโม่ไม่อยู่แสดงฝีมือให้เต็มที่ ฟื้นฟูที่นี่ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมชาวหมานอี๋หมดก าลังใจในการต่อสู้แล้ว ทุกคนต่างเชื่อฟังค าสั่งของเจ้าหน้าที่และลงมือท างานคนที่ถูกหูชงคัดเลือกไว้ยังคงยืนอยู่ที่เดิม หูชงมอบยาให้พวกเขาเมื่อเห็นว่าทุกคนกินไปแล้ว ก็มอบค่าจ้างให้คนละห้าสิบเหวินสิ่งที่ท าให้คนเหล่านี้ดีใจยิ่งกว่านั้นคือซาลาเปาถาดใหญ่เมื่อครู่นี้ได้กลายเป็นอาหารเช้าของพวกเขาด้วยเฮ่อจือหร่านเป็นคนท ายา หูชงไม่รู้ถึงสรรพคุณที่แท้จริงของมันเขาคิดว่ามันเป็นยาพิษที่ต้องทานเป็นประจ าตามที่ตนเองบอก ดังนั้นเขาจึงรู้สึกสบายใจมากเมื่อต้องจัดการกับคนเหล่านี้การปล่อยให้ชาวหมานอี๋ที่ถูกเลือดได้กินซาลาเปา ท าให้ชาวหมานอี๋ที่ก าลังท าความสะอาดอิจฉาตาร้อน น่าเสียดายที่พวกเขาไม่รู้ว่าการอยู่ที่นี่จะได้กินซาลาเปาแสนอร่อยหูชงไม่สนใจความคิดของชนเผ่าหมานอี๋เหล่านั้น เมื่อเห็นว่าลูกน้องของตนกินอิ่มแล้ว เขาก็มอบสวัสดิการที่ยิ่งใหญ่ให้อีกครั้ง“ตอนนี้พวกเจ้าสามารถน าค่าจ้างเข้าเมืองไปซื้อของได้แล้ว”
เขาชี้ไปที่กลุ่มชนเผ่าหมานอี๋ที่ท าความสะอาดและกล่าวว่า“หากในหมู่พวกเขามีคนที่ไว้ใจได้ พวกเจ้าอาจฝากพวกเขาน าอาหารไปให้ครอบครัว”เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็เปล่งประ
