กายขึ้นทันที่ ในใจคิดว่ายาพิษที่พวกเขากินนั้นคุ้มค่ามาก จึงต่างพากันคุกเข่าลงตรงหน้าหูชง กล่าวขอบคุณนับพันนับหมื่นครั้งก่อนจะเข้าเมืองไปซื้อสิ่งของตามต้องการกระทั่งเที่ยงวัน ชาวหมานอี๋ท าความสะอาดสถานที่ที่ถูกท าให้เสียหายของสกุลโม่เรียบร้อยแล้ว ภายใต้การจัดการของเมิ่งไห่หนิงพวกเขาน าศพเหล่านั้นและเสบียงอาหารจากคนที่ถูกคัดเลือกฝากให้ครอบครัวกลับไปยังเผ่าเมิ่งไห่หนิงไม่ได้จากไปทันที่ เพราะตอนนี้เมืองอวิ่นไม่มีก าลังทหารประจ าการอยู่เลย ปกติแล้วมีเพียงเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชาของเขาเท่านั้น ที่คอยรักษาความสงบเรียบร้อยภายในเมืองหากนับรวมโม่ชูหานที่เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่เข้าไปด้วย จ านวนเจ้าหน้าที่ทั้งหมดก็มีเพียงสามสิบคนเท่านั้นวันนี้มีพี่น้องสกุลโม่อยู่ที่หมู่บ้านซีหลิ่งคอยต่อสู้ขัดขวางพวกชนเผ่าหมานอี๋ จึงไม่ท าให้อีกฝ่ายฉวยโอกาสบุกเข้ามาหากไม่มีพี่น้องสกุลโม่ ผลลัพธ์คงไม่อาจคาดเดาได้แล้ว
ยามนี้ เขาได้ปล่อยชนเผ่าหมานอี๋กลับไป ก็เท่ากับเป็นการปล่อยเสือเข้าป่าแต่หากไม่ปล่อย แล้วจะท าอย่างไรได้เล่า?เขาคงไม่สามารถจับพวกชนเผ่าหมานอี๋ทั้งหมดมาขังเลี้ยงดูไว้ได้กระมัง?ไม่ว่าเมิ่งไห่หนิงจะฉลาดปราดเปรื่องแค่ไหน เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ก็ยังปวดหัวไม่น้อยเวลานี้โม่ชูหานร่วมมือกับพี่เจ็ดจัดการให้ที่พักแก่บรรดาอดีตทหารที่มาขอความช่วยเหลือเรียบร้อยแล้ว พวกเขาทุกคนพักอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลชุย
