บรรดาชนเผ่าหมานอี๋ที่ไม่ได้ถูกท าให้หมดสติ ในตอนนี้ต่างก็คิดแต่จะเอาชีวิตรอด พวกเขาจึงพยายามสุดความสามารถเพื่ออธิบายเหตุผลให้กับสหายร่วมเผ่าของตนเมื่อทุกคนเข้าใจสถานการณ์แล้ว พวกเขาก็เริ่มวิงวอนร้องขอชีวิตไม่ต่างจากคนอื่น ๆภาพนี้ไม่ได้ท าให้หูชงรู้สึกสะเทือนใจแต่อย่างใดเขาไม่อาจรู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้คนเหล่านี้ได้มากนักเช่นเดียวกับเมิ่งไห่หนิง“พวกเจ้าอย่าเอะอะ ใครอยากมีชีวิตรอดก็จงฟังข้า”สิ้นเสียงของหูชง ผู้คนจากชนเผ่าหมานอี๋ก็เงียบลงทันที่ ทุกคนจ้องมองเขาด้วยสายตาหวาดกลัวเห็นเพียงหูชงโบกมือ คนงานคนหนึ่งถือถาดใหญ่พร้อมซาลาเปาร้อน ๆ ส่งกลิ่นหอมฟุ้งเข้ามาหูชงรับถาดใหญ่มาด้วยตัวเอง แล้วเข้าไปใกล้ชนเผ่าหมานอี๋นี่เป็นสิ่งที่เขาสั่งให้คนไปท าโดยเฉพาะ หลังจากได้รับความเห็นชอบจากเมิ่งไห่หนิงแล้วซาลาเปาลูกใหญ่เพิ่งออกจากหม้อ ส่งกลิ่นหอมชวนน ้าลายสอไปทั่ว
ชนเผ่าหมานอี๋คงไม่ได้กินอิ่มท้องมาหลายเดือนแล้ว คงไม่ต้องพูดถึงซาลาเปาลูกใหญ่ที่ยังร้อน ๆเป็นอย่างที่หูชงคิดไว้ไม่มีผิด เมื่อชนเผ่าหมานอี๋เหล่านี้เห็นซาลาเปาลูกใหญ่แล้ว ต่างก็เริ่มกลืนน ้าลายโดยไม่รู้ตัว แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปิดบังได้หูชงยิ่งท าให้คนโมโห จงใจถือซาลาเปาลูกใหญ่เข้าไปใกล้พวกเขามากขึ้นหากมือเท้าของพวกเขาไม่ถูกมัดไว้ คงจะกระโดดเข้ามาแย่งแล้วหูชงเห็นว่าได้ผลตามที่ต้องการแล้ว จึงถอยหลังไปสองสามก้าว“พวกเจ้าอยากกินหรือไม
