าใจความรู้สึกของพี่น้องสกุลโม่อย่างถ่องแท้ เพราะตระกูลของเขาก็เคยถูกจักรพรรดิซุ่นอู่กดขี่มาก่อนเช่นกันเพียงแต่ตระกูลเมิ่งยังดีกว่าสกุลโม่อยู่บ้าง พวกเขาไม่ถึงขั้นถูกเนรเทศ บรรดาญาติพี่น้องจึงฝากความหวังว่าตระกูลจะฟื้นคืนไว้กับเขาดังนั้น ต่อให้เมิ่งไห่หนิงจะไม่ให้ความส าคัญกับราชส านักมากเพียงใด แต่เมื่อเผชิญกับเรื่องใหญ่เช่นนี้ก็ไม่อาจนิ่งดูดายได้“อืม ข้าจะไปจัดการเรื่องนี้สักหน่อย แล้วจะเขียนรายงานกลับไปยังเมืองหลวง” เขากล่าวว่าจะเขียนรายงาน แต่แท้จริงแล้วก็คือการเขียนจดหมายส่งถึงเฟ่ยหนานอวี่
แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อกับเฟ่ยหนานอวี่มากนัก แต่ก็สามารถรู้สึกได้ว่าพวกเขาต่างเป็นคนที่มีแนวคิดเดียวกันโดยเฉพาะเฟ่ยหนานอวี่ที่ช่วยเหลือเขาไม่น้อยตอนเกิดเหตุกาฬโรค การที่เขาสามารถมาด ารงต าแหน่งในเมืองอวิ่นต่อได้ แทนที่จะถูกปลดออกจากต าแหน่งเพราะท าความผิด ก็ล้วนเป็นผลงานของเฟ่ยหนานอวี่ทั้งนั้นไม่ว่าจะพิจารณาจากแง่มุมใด เขาก็เลือกที่จะแจ้งข่าวนี้ให้เฟ่ยหนานอวี่รู้แน่นอนว่าพี่น้องสกุลโม่ไม่สนใจว่าเมิ่งไห่หนิงจะรายงานเรื่องนี้กับใคร สิ่งที่พวกเขาต้องแก้ไขในยามนี้คือปัญหาว่าจะอยู่หรือจากไปของชนเผ่าหมานอี๋ รวมถึงการปกป้องหมู่บ้านซีหลิ่งด้วยไม่ว่าจะเป็นชนเผ่าหมานอี๋หรือชาวหนานเจียง พวกเขาต่างก็เกรงกลัวบุรุษสกุลโม่แม้ว่าพวกเขาจะไม่ตั้งใจจะรับใช้ราชส านักอีก แต่คนภายนอกก็ไม่รู้ความคิดของพวกเขาดังนั้น
