่อยให้นางเดินทางเข้าเมืองคนเดียวก็เป็นการขัดค าสั่งของแม่สามีอยู่แล้ว หากปล่อยให้หญิงท้องออกเดินทางคนเดียวโดยไม่มีอะไรติดตัวไว้ป้องกันเลย นางคงจะรู้สึกไม่สบายใจยิ่งกว่าเดิมแต่ในพื้นที่มิติของเฮ่อจือหร่านมีปืนยาสลบกี่กระบอกกันเล่า?นางตั้งใจจะปฏิเสธ แต่ก็กังวลว่าหากปฏิเสธไป พี่สะใภ้แปดอาจเปลี่ยนใจ ซึ่งจะท าให้นางเสียโอกาสดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึงยื่นมือออกไปรับปืนยาสลบมา
“พี่สะใภ้แปดวางใจได้ ข้าจะดูแลตัวเองให้ดี”เมื่อพี่สะใภ้แปดเห็นนางรับอาวุธแล้ว ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง“น้องสะใภ้เก้า เสียงตะโกนใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว ไม่ควรรอช้าอีกเจ้ารีบไปหาใต้เท้าเมิ่งเถอะ”“ได้ พี่สะใภ้แปด ท่านระวังตัวด้วยนะ”เฮ่อจือหร่านหันหลัง แกล้งท าเป็นเดินมุ่งหน้าไปที่เมืองพอหันกลับมาอีกครั้ง ก็เห็นว่าพี่สะใภ้แปดวิ่งหายไปแล้วชาวบ้านที่เข้าร่วมต่อสู้ก็วิ่งไปทางเชิงเขากันหมดเฮ่อจือหร่านตัดสินใจเด็ดขาด เดินกลับไปทางเดิมอย่างไรก็ตาม นางเลือกที่จะหลบซ่อนตัว หากถูกคนในบ้านพบเจอเข้า คงก็จะน าความยุ่งยากมาให้อีกแม้ว่าเฮ่อจือหร่านจะก าลังตั้งครรภ์ แต่ด้วยนิสัยไม่ชอบงอมืองอเท้า จึงมักออกก าลังกายเป็นประจ าตอนโม่จิ่วเยี่ยไม่อยู่ ดังนั้น แม้ว่านางจะท้องโต แต่การเคลื่อนไหวก็ไม่ได้ดูเชื่องช้าแต่อย่างใดนางตั้งใจไม่เดินบนถนนในหมู่บ้าน แต่เลือกจะเดินตามเสียงไปตามบริเวณริมทุ่งนาที่แทบไม่มีผู้คนเสียงตะโกนและเสียงร้องด้วยความเจ็บ
