ามกลางความคิดมากมายของโม่จิ่วเยี่ย
โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าตอนนี้ปรมาจารย์ซือเหมิงจะยังไม่ตื่น จึงนั่งพิงอยู่ในรถม้าหลับตาครุ่นคิดเขาก าลังนึกถึงบันทึกเกี่ยวกับกู่คู่กายในหนังสือแมลงพิษขณะก าลังครุ่นคิดอยู่นั้น โม่จิ่วเยี่ยพลันเกิดความคิดขึ้นมาในหนังสือเหมือนจะมีการกล่าวถึงว่า ผู้ใช้กู่ส่วนใหญ่จะเลี้ยงกู่คู่กายไว้ในร่าง มีเพียงบางคนเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้นคนที่เป็นข้อยกเว้นนี้ หมายถึงผู้ที่ฝึกฝนการใช้ทั้งพิษและกู่ควบคู่กันไป พวกเขามักจะทดสอบฤทธิ์ของยาพิษด้วยตัวเอง เพื่อสร้างยาพิษระดับสูงขึ้นและเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองได้รับพิษ พวกเขาจึงใช้วิชาพิเศษอย่างหนึ่งเพื่อพาสารพิษทั้งหมดในร่างกายไปรวมกันที่หัวใจ ใช้เลือดที่หัวใจล้อมรอบพิษนั้นเอาไว้ ท าให้พิษไม่แพร่กระจายไปยังส่วนอื่นของร่างการปกป้องชีวิตของตนเองเมื่อครู่นี้ ปรมาจารย์ซือเหมิงต้องก าลังเร่งเร้าให้กู่คู่กายฆ่าตัวตายอยู่แน่ ขณะเดียวกันขวดกระเบื้องในมือของโม่จิ่วเยี่ยก็สั่นไม่หยุด นี่แสดงว่ามีความเป็นไปได้ที่ปรมาจารย์ซือเหมิงคือคนที่เป็นข้อยกเว้นหนังสือยังกล่าวอีกว่า ผู้เลี้ยงกู่ที่แยกกู่ออกจากร่าง เลือดในหัวใจของพวกเขาจะมีพิษร้ายแรง หากกระตุ้นให้กู่คู่กายฆ่าตัวตายร่างกายของเขาเองก็จะระเบิดตามไปด้วย
จากนั้นอาวุธที่ร้ายแรงที่สุดของเขาจะปรากฏ มันคือเลือดจากหัวใจที่มีพิษร้ายแรง หากกระเด็นไปถูกผิวหนังแม้เพียงเล็กน้อย คนที่สัมผัสเลือดก็ไม่ม
