รือ?
ปรมาจารย์ซือเหมิงกลั้นลมหายใจที่ดีจริง ๆ เขารู้สึกว่าตนเองไม่ได้สูดดมผงพิษเข้าไปแม้แต่น้อยขณะที่เขาก าลังรู้สึกภาคภูมิใจอยู่นั้น จู่ ๆ ร่างกายก็เริ่มคันยุบยิบทรมานจนทนไม่ไหวเขาบิดตัวไปมาไม่หยุด พยายามขับไล่ความรู้สึกแย่ ๆ นี้ออกไปแต่ยิ่งเขาดิ้นรนขยับตัวมากเท่าไหร่ ความรู้สึกนั้นก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้นทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่า พิษที่โม่จิ่วเยี่ยโปรยใส่เขา ไม่ใช่พิษแบบที่สูดดม แต่เป็นพิษที่ท าให้ทั้งร่างของเขาคันยุบยิบไปหมดต่างหาก…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
