บพี่ชาย หากเจ้าบอกความจริงมา ข้าอาจพิจารณาจะปล่อยเจ้าไป”โม่จิ่วเยี่ยพูดเช่นนี้ก็เพื่อพยายามข่มความโกรธเอาไว้และถ่วงเวลา เขากลัวว่าปรมาจารย์ซือเหมิงอาจคิดสั้นและลงมือท าอะไรก็ได้“บิดาและพี่ชายเจ้าไม่ได้ตายในสนามรบนานแล้วหรอกหรือ ข้าจะรู้ที่อยู่ของพวกเขาได้อย่างไร”ปรมาจารย์ซือเหมิงเองก็เป็นจิ้งจอกเฒ่าที่ไม่ธรรมดา ในเมื่อก าลังพูดอยู่กับเขา เขาก็สามารถแกล้งโง่ได้เช่นกัน
เดิมทีโม่จิ่วเยี่ยก็ไม่มีความอดทนอยู่แล้ว เมื่อเห็นอีกฝ่ายยียวนเป็นเช่นนี้ ชายหนุ่มยิ่งไม่สามารถควบคุมความโกรธในใจได้เขามองออกอยู่แล้ว การสอบสวนกับคนแก่คนนี้คงจะไม่ได้ค าตอบอะไรดังนั้นเขาจึงหยิบขวดเล็ก ๆ ออกมาจากอกเสื้อข้างในนั้นเป็นผงคันที่ภรรยาของเขาเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษนี่เป็นสิ่งที่เฮ่อจือหร่านคิดไว้ล่วงหน้า หากพวกเขาจับตัวปรมาจารย์ซือเหมิงได้ส าเร็จ ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถลงมือฆ่าคนได้ การจะถามเอาข้อมูลบางอย่างออกมาคงไม่ใช่เรื่องง่ายด้วยเหตุนี้ นางจึงตั้งใจค้นหาสูตรและผลิตผงคันขึ้นมาให้เขาเห็นโม่จิ่วเยี่ยเปิดฝาขวด แล้วสาดผงไปทางปรมาจารย์ซือเหมิงทันที่เมื่อเห็นการกระท านี้ของโม่จิ่วเยี่ย ปรมาจารย์ซือเหมิงก็กลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัวตามความเข้าใจของเขา นี่คือการใช้พิษเพียงแต่เขาไม่รู้ว่านี่คือพิษอะไร ขอเพียงไม่สูดดมเข้าไป เขาก็ยังมีโอกาสรอดชีวิตทว่าความรู้ของเขายังตื้นเขินเกินไป การใช้พิษกับคนมีแค่การสูดดมทางปากและจมูกห
