กับเฟ่ยหนานอวี่ต่างไม่อยู่ คิดว่าคงจะไปคิดหาวิธีแก้ไขสถานการณ์แล้วเหล่าขุนนางและบรรดาญาติที่เหลือ ล้วนจ้องมองการแสดงบนเวทีด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ไม่รู้ถึงอันตรายที่ก าลังจะมาต าแหน่งของเฮ่อเยวียนหมิงนั้นค่อนข้างสูง แม้จะไม่ได้นั่งแถวหน้าเหมือนเหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางชั้นสูง แต่ที่นั่งของเขาก็อยู่ตรงกลางด้านหน้าโม่จิ่วเยี่ยเห็นท่าทีของพ่อตาที่แตกต่างจากคนอื่นซึ่งก าลังชมละครอย่างสนุกสนานสีหน้าของเฮ่อเยวียนหมิงดูเคร่งเครียด และยังมีแววกังวลปรากฏบนใบหน้าชัดเจน ดูท่าว่าสมรสพระราชทานของจักรพรรดิซุ่นอู่คงสร้างความยุ่งยากให้เขาไม่น้อยโม่จิ่วเยี่ยแกล้งถือถาดยกชาไปให้แขก เมื่อมาถึงข้างกายเฮ่อเยวียนหมิง ก็จงใจท าน ้าหกใส่ตัวเขา“ขออภัยขอรับ ๆ ใต้เท้าเฮ่อโปรดอภัยให้ด้วย”
เฮ่อเยวียนหมิงถูกน ้าสาดใส่จนเปียกทั้งตัว เสื้อผ้าด้านหน้าเปียกชุ่มทั้งหมดแม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีนิสัยกลั่นแกล้งบ่าวรับใช้เขามองคนที่ก าลังขอโทษตนเองไม่หยุด แล้วโบกมือ “ไม่เป็นไรต่อไปก็ท างานให้ระวังหน่อย”ใครจะรู้ว่าบ่าวรับใช้คนนี้กลับไม่ได้จากไปทันที่ แต่หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาแล้วเข้ามาช่วยเช็ดตัวให้โม่จิ่วเยี่ยฉวยโอกาสขณะช่วยพ่อตาเช็ดปกเสื้อ กระซิบว่า “ขอท่านพ่อตา ตามข้ามาเถอะ ข้าคือโม่จิ่วเยี่ยขอรับ”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ร่างของเฮ่อเยวียนหมิงก็แข็งที่อ จากนั้นจึงพินิจพิเคราะห์คนตรงหน้าอย่างละเอียดตอนนี้โม่จิ่
