เป็นครั้งคราวเพราะเขาเห็นว่าวัชพืชบางต้นหักงอลงไปมันชัดเจนว่าเป็นร่องรอยที่คนเดินผ่านแต่เมื่อคิด ๆ ดูก็นับว่าเป็นเรื่องปกติ ในเมื่อปรมาจารย์ซือเหมิงสามารถอาศัยอยู่ในลานบ้านที่มีช่องทางลับเช่นนี้ การออกไปจากที่นี่เมื่อมีธุระก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกเขาสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวรอบ ๆ ก่อน เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตราย จึงเดินออกจากลานบ้านไปถึงแม้โม่จิ่วเยี่ยจะมีความสามารถในการรับรู้ทิศทางข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจระบุต าแหน่งที่ตนอยู่ตอนนี้ได้อย่างแม่นย า เพราะมันเป็นสถานที่ที่เขาไม่คุ้นเคยไม่ว่าอย่างไร เขาก็ต้องพาปรมาจารย์ซือเหมิงออกไปด้วย จึงต้องส ารวจเส้นทางนี้ให้ชัดเจนเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด
โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้รีบร้อน แต่กลับใช้วิชาตัวเบากระโดดขึ้นไปยังที่สูงเพื่อมองส ารวจภาพที่เห็นตรงหน้าเขาก็รู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างดีตอนที่เขายังเด็ก โม่จิ่วเยี่ยกับหนานฉีมักแอบมาเล่นที่นี่บ่อย ๆที่แท้ ที่นี่ก็คือแม่น ้าชิงเหอ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่ถึงหนึ่งลี้ไม่ต้องพูดถึงบทสนทนาระหว่างท่านอ๋องเก้าและปรมาจารย์ซือเหมิงที่เขาเพิ่งได้ยินมา เพียงแค่ทางออกของช่องทางลับ เขาก็สามารถคาดเดาเจตนาของอีกฝ่ายได้แล้วนี่คือเส้นทางหลบหนีที่ท่านอ๋องเก้าเตรียมไว้ให้ตัวเอง เขาเก็บซ่อนความสามารถที่แท้จริงเอาไว้หลายปี ช่างเป็นผู้ที่มีความคิดลึกซึ้งนักขณะที่เขาก าลังครุ่นคิดอยู่นั้น เสี่ยวไป๋ก็บินกลับมาและเกาะลงบนไหล่ของเขาอ
