เพื่อจะโน้มน้าวเหล่าพี่ชาย โม่จิ่วเยี่ยอธิบายต่อ “ตอนนี้ยืนยันได้ แล้วว่าปรมาจารย์ซือเหมิงอยู่ที่จวนอ๋องเก้า กุญแจสาคัญในการจับ เขาได้ก็คือเหยี่ยวปีกทอง เหยี่ยวปีกทองยอมรับข้าเป็ นเจ้านายแล้ว ข้าสามารถสั่งให้มันพาไปหาปรมาจารย์ซือเหมิงได้ นอกจากนี้ ข้ายัง สงสัยว่าอ๋องเก้าอาจเป็ นลูกไก่ในก ามือของปรมาจารย์ซือเหมิง เช่นเดียวกับหนานรุ่ย เชื้อพระวงศ์ที่มีสายเลือดพิเศษ ยากจะถูกพิษ หนอนกู่ทาอันตราย แต่ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าปรมาจารย์ซือเหมิง จะไม่ลงมือกับคนส าคัญรอบตัวพวกเขา ข้าได้เรียนรู ้วิธีการแก้พิษ หนอนกู่จากหร่านหร่านมาบ้าง นางยังเตรียมยาแก้พิษให้ข้าด้วย หากจ าเป็ น ข้าก็สามารถช่วยเหลือคนได้”
“แต่…ปรมาจารย์ซือเหมิงอันตรายเกินไป พวกข้าไม่อยากให้เจ้า ไปเสี่ยงอันตรายเพียงลาพัง” พี่ห้าเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์
โม่จิ่วเยี่ยรู ้ดีว่า การพาพี่ชายทั้งสองมาเมืองหลวงด้วยนั้นก็ เพื่อที่จะได้คอยช่วยเหลือกันและกัน
ตัวเขาเองก็ไม่ใช่คนชอบทาอะไรเกินตัว หากมีโอกาสให้พี่น้อง ร่วมมือกันได้ เขาก็ไม่ปฏิเสธ
“พรุ่งนี้พวกเราจะออกไปสารวจดูลักษณะโดยรอบจวนอ๋องเก้า อีกครั้ง ครั้นถึงเวลานั้น ข้าจะติดตามเฟ่ยหนานอวี่เข้าไปในจวน ส่วน พวกท่านก็รออยู่ข้างนอก หากได้จังหวะพวกเราก็จะพาตัวปรมาจารย์ ซือเหมิงออกมาด้วยกัน”
