ลจากเฟ่ยหนานอวี่ และไม่ได้ยินค าพูดของพวกเขาอีกแท้จริงแล้วเขาไม่รู้ว่าเฟ่ยหนานอวี่กับบ่าวรับใช้เจตนาจะพูดคุยกันเช่นนั้นช่วงนี้จักรพรรดิซุ่นอู่ได้เปิดเผยกับราชส านักแล้ว ว่าเขาต้องการแต่งตั้งหนานฉีเป็นรัชทายาท
บรรดาคนที่เคยห้อมล้อมติดตามหนานเหิง ก็ต่างสงบปากสงบค าลงไปมากแล้วโดยเฉพาะเรื่องที่หนานฉีก าลังจะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท แม้พวกเขาต้องการจะคัดค้าน ก็หาเหตุผลที่เหมาะสมไม่ได้อย่างไรเสียหนานเหิงก็หายสาบสูญไปนานกว่าครึ่งปีแล้ว หนานรุ่ยก็ไร้ความสามารถ นับตั้งแต่เต๋อเฟยเหนียงเหนียงสิ้นชีพไป มีข่าวลือว่าตัวเขาเองก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยกระนั้นองค์จักรพรรดิก็ไม่ได้แสดงท่าทีร้อนใจใด ๆ กับการสูญเสียโอรสทั้งสองพระองค์นี้เลย ยามนี้สถานการณ์ในราชส านักตกเป็นของฝ่ายหนานฉีแต่เพียงผู้เดียว การที่เขาจะได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ต่อไปของต้าชุ่นนั้น นับเป็นสิ่งที่ไม่อาจโต้แย้งได้อีกแล้วด้วยเหตุนี้ ขุนนางที่เคยชื่นชมหนานเหิงส่วนใหญ่จึงเปลี่ยนฝ่ายไปเข้าหาหนานฉีแล้วหนานฉีในตอนนี้ยิ่งล าพองใจ หากพูดตามค าพูดของเฮ่อจือหร่านก็คือเขาก าลังเหลิง…เฟ่ยหนานอวี่ที่เขาเคยไว้ใจและเชื่อใจมากที่สุด ตอนนี้กลับถูกคนยุแยงจนไม่เหมือนเดิมแล้วอย่างไรก็ตาม ในใจหนานฉีย่อมรู้ดีว่าเฟ่ยหนานอวี่นั้นเป็นคนมีความสามารถมาก และเขาไม่เต็มใจที่จะทิ้งบุคคลเช่นนี้
การที่เขามอบจวนฮู่กั๋วกงให้กับเฟ่ยหนานอวี่นั้น ภายนอกดูเหมือนเขาให้ค
