รู้ได้ทันท่วงที”หากให้พวกพี่ชายผลัดกันไปเฝ้าสอดส่อง โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้คิดเช่นนั้นในความคิดของเขา ไยต้องใช้มีดฆ่าไก่ด้วยเล่า?ในพื้นที่มิติของภรรยา มีข้าวปั้นน้อยคอยฝึกฝนเหล่าสุนัขเอาไว้มากมาย ซึ่งสามารถท าหน้าที่นี้ให้ได้เป็นอย่างดีแน่นอนว่าช่วงแรกนั้น ข้าวปั้นน้อยต้องเป็นคนออกค าสั่ง เมื่อพวกมันคุ้นเคยแล้ว ก็จะออกไปเฝ้าดูแลเองได้ตามธรรมชาติ
โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านคิดตรงกัน ระหว่างที่พวกเขาพี่น้องก าลังสนทนากัน จิตส านึกของเฮ่อจือหร่านก็เข้าสู่พื้นที่มิติไปแล้วก่อนหน้านี้ตอนพวกเขาให้ข้าวปั้นน้อยฝึกสุนัข นางไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่าสุนัขเหล่านั้นหายไปไหน คิดว่าคงถูกเจ้าตัวน้อยพาไปฝึกที่อื่นเมื่อนางส ารวจพื้นที่มิติก็พบว่าพวกมันนั่งนิ่งอยู่ตรงเชิงเขา ไม่ขยับเขยื้อนถ้าไม่มีพวกพี่ชายอยู่ตรงนี้ด้วย นางคงหัวเราะออกมาแล้วข้าวปั้นน้อยคงไม่เบื่อที่จะอยู่ในพื้นที่มิตินี้แน่ ๆครั้นเหลียวมองพวกสุนัข ตอนนี้พวกมันก็โตขึ้นมากแล้ว คาดว่าอีกเพียงสองสามวันก็สามารถออกมาจากพื้นที่มิติ เพื่อปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเป็นทางการแล้ว……เดิมทีวันนี้ โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านวางแผนจะใช้ช่วงเช้าออกไปเตรียมไม้ให้เรียบร้อย แล้วจึงค่อยจัดการขนกลับมาไม่คิดว่าระหว่างอยู่ในเมืองอวิ่น จะบังเอิญพบกับชาวหนานเจียงสองคน จึงท าให้แผนการของพวกเขาล่าช้าออกไปกระทั่งถึงเวลาทานอาหารเย็น ฮูหยินผู้เฒ่าจึงนึกเรื่องนี้ขึ้นได้“จิ่วเ
