นเป็นของดีทั้งสิ้นหากพูดว่าเป็นของดีก็เป็นแค่ของดีในเมืองอวิ่นเท่านั้น หากน าไปเทียบกับของดีในเมืองหลวงแล้ว ก็ไม่นับว่าเป็นอะไร
บทที่ 330 การสู่ขอ
อย่างไรก็ตาม ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ดีว่า เมิ่งไห่หนิงเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์สุจริต และครอบครัวของเขาก็ถูกจักรพรรดิซุ่นอู่กดดันเช่นกัน การที่สามารถเตรียมของหมั้นได้ขนาดนี้ ก็นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย
เขาคงต้องได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลของตนเองด้วยมิฉะนั้น ด้วยเงินเดือนของเมิ่งไห่หนิงแล้ว คงไม่สามารถเตรียมของหมั้นขนาดนี้ได้
นางก าลังจะยกลูกสาวให้แต่งงาน ไม่ใช่ขายลูกสาว ของหมั้นจะมากหรือน้อยล้วนเป็นน ้าใจของฝ่ายชาย เมื่อถึงเวลานางจะรวมของหมั้นกับสินสอดของลูกสาว แล้วส่งคืนกลับไปให้พวกเขาพร้อมกัน
ขอเพียงลูกสาวนางได้รับการดูแลอย่างดี ทุกอย่างก็ไม่ส าคัญแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ฮูหยินผู้เฒ่าก็มองข้ามสิ่งของนอกกายเหล่านี้มานานแล้ว จะมากจะน้อยก็เป็นเพียงน ้าใจเท่านั้น
หากนางต้องการให้ลูกสาวมีชีวิตที่หรูหราร ่ารวยจริง ๆ ก็สามารถให้นางแต่งงานกับถังหมิงรุ่ยได้
การค้าของถังหมิงรุ่ยตอนนี้ก าลังรุ่งเรือง เมื่อเทียบกับเมิ่งไห่หนิงแล้ว ถือว่าเขามีฐานะร ่ารวยกว่ามาก
ฮูหยินผู้เฒ่าแสดงสีหน้าอ่อนโยน วางรายการของหมั้นลงบนโต๊ะข้างตัวเบา ๆ
“ใต้เท้าเมิ่งมีน ้าใจจริง ๆ”
เมิ่งไห่หนิงประสานมือค านับอีกครั้ง “ขอบคุณที่ฮูหยินผู้เฒ่าไม่รังเกียจขอรับ”
เขารู้ดีในใจว่าการที่ฮูหยินผู้
