เฒ่าไม่ได้ตั้งข้อสงสัยใด ๆ แสดงว่าของหมั้นที่เขาเตรียมมานั้นผ่านการพิจารณาแล้ว
แม่สื่อก็รู้จักดูสถานการณ์ พอเห็นว่าถึงเวลาที่นางต้องออกโรงแล้วก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม เอ่ยแนะน าตัวเองก่อน
“ฮูหยินผู้เฒ่า คุณชายทั้งหลาย ข้าคือแม่สื่อประจ าเมืองอวิ่นของพวกเรา ทุกคนเรียกข้าว่าแม่สื่อหลิว วันนี้ข้ามีโอกาสอันดี ได้รับเชิญจากท่านนายอ าเภอ ให้มาสู่ขอแม่นางโม่ที่สกุลโม่”
ฮูหยินผู้เฒ่าตอบกลับด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
“ขอบคุณมาก เชิญนั่ง”
แม่สื่อหลิวไม่เกรงใจ นั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ ทันที่
จากนั้นก็พูดถึงข้อดีมากมายของเมิ่งไห่หนิงราวกับเป็นหน้าที่ปกติ
ฮูหยินผู้เฒ่าเคยเห็นสถานการณ์แบบนี้มามาก จึงปล่อยให้นางพูดไป
หลังจากผ่านไปนาน แม่สื่อหลิวจึงพูดเข้าประเด็นส าคัญ
“ในเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าไม่มีข้อคัดค้าน ท าไมไม่มอบดวงวันเกิดของแม่นางโม่ให้ข้า ข้าจะได้ช่วยเลือกฤกษ์ดีให้ทั้งสองอย่างไรเล่า?”
เมื่อพูดถึงวันแต่งงาน ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่ได้ตั้งใจจะฟังแม่สื่อทั้งหมด เพราะนางก าลังรีบร้อน
“เรื่องวันแต่งงาน ไม่ทราบว่าพวกเราจะก าหนดเองได้หรือไม่?”
ค าพูดนี้เหมือนเป็นการสอบถาม แต่จริง ๆ แล้วเป็นการบอกแม่สื่อว่านางต้องการก าหนดวันแต่งงานเอง
แม่สื่อเหมือนจะประหลาดใจอยู่บ้าง นางท างานนี้มาหลายปี แต่กลับเป็นครั้งแรกที่เจอเหตุการณ์แบบนี้
อย่างไรก็ตาม นางก็เป็นคนที่มีความคิดลึกซึ้ง เพียงแค่มองก็รู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนที
