มด้วยขนฟูฟ่องของข้าวปั้นน้อย“วันนี้ข้าวปั้นน้อยเก่งมาก ข้าจะให้ของอร่อยเป็นรางวัลเจ้านะ”ขณะก าลังพูดอยู่นั้น เฮ่อจือหร่านก็นึกขึ้นได้ว่าเตรียมนมซึ่งเป็นของโปรดของข้าวปั้นน้อย รวมถึงหน่อไม้อ่อนจ านวนมาก และแอปเปิลลูกเล็ก ๆ เอาไว้ให้มันแล้วเมื่อเห็นอาหารอันโอชะตรงหน้า สัตว์เลี้ยงตัวน้อยก็รู้สึกว่าเจ้าของไม่น่าสนใจอีกต่อไป มันจึงวิ่งไปกินอย่างมีความสุข
แน่นอนว่าลูกสุนัขที่เพิ่งมาใหม่เหล่านั้น จะเป็นก าลังส าคัญของนางในอนาคต จึงไม่อาจละเลยพวกมันได้เด็ดขาดเฮ่อจือหร่านหยิบวัตถุดิบบางอย่างจากโรงเก็บของมา แล้วแปรรูปมันบนโต๊ะท างานให้เป็นอาหารส าหรับสุนัขที่มีทั้งสารอาหารและความอร่อยไม่ใช่แค่นั้น นางยังค านึงถึงว่าลูกสุนัขเหล่านั้นก าลังอยู่ในช่วงเติบโต จึงสั่งซื้อวิตามินส าหรับสัตว์เลี้ยงและอาหารเสริมต่าง ๆจ านวนมากจากเถาเป่าพอเห็นอาหาร บรรดาลูกสุนัขก็วิ่งเข้าไปอย่างตื่นเต้น กินตะกละตะกลามอย่างที่ข้าวปั้นน้อยไม่อาจเทียบได้ตอนนี้เรื่องคนเฝ้าบ้านและปกป้องพื้นที่ไร่นาก็ได้รับการแก้ไขแล้ว เหลือเพียงรออีกห้าวันให้ลูกสุนัขกลุ่มนี้โตมากขึ้น ค่อยหาโอกาสพาพวกมันออกไปก็พอเฮ่อจือหร่านดูเวลา นางอยู่ในพื้นที่มิติมาพักใหญ่แล้ว จึงจัดการเก็บกวาดเล็กน้อยแล้วโผล่มาในห้องของตัวเองแค่เงาร่างของนางปรากฏ โม่จิ่วเยี่ยก็กลับมาพอดีทั้งยังมาพร้อมกับหนานรุ่ยด้วยนับตั้งแต่หนานรุ่ยมาถึงหมู่บ้านซีหลิ่ง เขาก็อาศัยอยู่ใ
