ิ่วเยี่ยไม่อยากให้การมาของหนานรุ่ยรบกวนเวลาพักผ่อนของภรรยา จึงถามออกไปตรง ๆเดิมทีหนานรุ่ยก าลังคิดว่าจะเอ่ยปากอย่างไร จึงฉวยโอกาสนี้กล่าวว่า “ข้ากับท่านแม่พักอยู่ที่นี่มาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว พวกข้าชอบสภาพแวดล้อมของที่นี่มาก จึงคิดว่าจะตั้งรกรากกันที่นี่”“ตั้งรกรากที่นี่หรือ” นี่เป็นสิ่งที่โม่จิ่วเยี่ยไม่คาดคิดมาก่อนในดินแดนต้าซุ่น ซีเป่ยถือเป็นดินแดนแห้งแล้ง อีกทั้งสภาพอากาศก็ไม่ดีเท่าเมืองหลวง โดยเฉพาะหมู่บ้านซีหลิ่ง ที่แม้แต่ในท้องถิ่นก็ถือว่าไม่ใช่สถานที่ที่มีสภาพแวดล้อมดีนัก เขาจึงไม่เข้าใจว่าท าไมหนานรุ่ยถึงเลือกจะตั้งรกรากที่นี่ที่ส าคัญ เขาไม่เชื่อว่าองค์ชายที่เคยลิ้มรสความรุ่งเรืองและความมั่งคั่งมาก่อน จะสามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตของคนธรรมดาทั่วไปแบบนี้ได้หนานรุ่ยเห็นเขาสงสัยก็ไม่รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด
“ข้ากับท่านแม่เดิมไม่ได้คิดว่าจะตั้งรกรากเป็นหลักแหล่ง แต่เพราะได้มาพักอยู่ที่นี่ จึงรู้สึกว่าผู้คนนิสัยเรียบง่าย ท่านแม่ของข้าก็คุยกับฮูหยินผู้เฒ่าถูกคอ ทุกวันก็ไม่ได้รู้สึกเงียบเหงา ข้าจึงอยากจะอยู่ที่นี่ไปนาน ๆ”เห็นหนานรุ่ยพูดเช่นนี้ โม่จิ่วเยี่ยก็เกิดความสงสัยขึ้นมาอีกครั้งหมู่บ้านซีหลิ่งไม่ได้เป็นของสกุลโม่ หากหนานรุ่ยต้องการพาเต๋อเฟยเหนียงเหนียงมาอยู่ที่นี่ ก็แค่เลือกซื้อที่ดินแล้วสร้างบ้าน หรือจะซื้อบ้านที่เหมาะ ๆ จากพวกชาวบ้านก็ได้ เหตุใดต้องมาปรึกษาเขาด้วยหลังโม่จิ่วเย
