ถังหมิงรุ่ยใจกว้ำงและยังมอบผ้ำไหมสูจิ่นให้โม่หานเยี่ยโดยตรงฮูหยินผู้เฒ่ำเป็นคนสายตำแหลมคม ด้วยของขวัญทั้งสองอย่ำงนี้ นางกับเฮ่อจือหร่านต่ำงก็มองออกถึงร่องรอยบำงอย่ำงถังหมิงรุ่ยมีใจให้โม่หานเยี่ย!แน่นอนว่าของมีค่ำเช่นนี้ สกุลโม่จะไม่รับเด็ดขำดถึงแม้ว่าผ้ำไหมสูจิ่นของถังหมิงรุ่ยจะไม่ได้มอบให้ใคร แต่การกระทำของเขำ คนที่มีหูตำก็สามารถมองออกได้ไม่เพียงฮูหยินผู้เฒ่ำที่มองออก เฮ่อจือหร่านกับพี่สะใภ้อีกหลายคนก็มองออกชัดเจนถังหมิงรุ่ยเพียงแค่ต้องการมอบของขวัญให้โม่หานเยี่ย จึงใช้วิธีการเช่นนี้พี่สะใภ้รองเป็นคนที่เก็บซ่อนสิ่งต่ำง ๆ ไว้ในใจไม่อยู่ หลังอาหารเย็น นางก็ดึงสตรีในบ้ำนมารวมกัน แล้วเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องในบ้ำนต่อหน้ำแม่สามี“ท่านแม่ ท่านสังเกตหรือไม่ว่า คุณชายถังช่ำงดีกับหานเยี่ยเหลือเกิน”แม้ว่าฮูหยินผู้เฒ่ำจะถูกเนรเทศมายังซีเป่ยแล้ว แต่ความคิดที่ฝังรากลึกในจิตใจนั้นไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ทันที่
ในสายตำของนาง ต่อให้ถังหมิงรุ่ยจะมีความสามารถโดดเด่นเพียงใด แต่ก็ยังเป็นเพียงพ่อค้ำ ขณะที่เมิ่งไห่หนิงนั้นแตกต่ำง แม้เขำจะไม่ได้ดำรงตำแหน่งใดในราชสานัก แต่ก็สืบเชื้อสายมาจากตระกูลของบัณฑิตเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว นางย่อมให้ความสาคัญกับผู้ที่มีวิชำความรู้มากกว่าความจริงแล้วฮูหยินผู้เฒ่ำไม่ได้มีเจตนาคิดดูถูกถังหมิงรุ่ย แต่หากมีทำงเลือกให้นางได้เลือก นางย่อมปรารถนาให้บุตรสาวได้แต่งงำนกับบัณฑิตผู
