งปิดกล่องข้อความไปนางหันกลับมามองเหยี่ยวปีกทอง แล้วยื่นฝ่ามือออกไปหามันเหยี่ยวปีกทองเห็นมือของนางก็กระพือปีกกระโดดขึ้นมาเกาะพร้อมส่งเสียงร้องตื่นเต้นสองครั้งเฮ่อจือหรานลองสื่อสารกับมันนางชี้ไปที่พวงพริกแห้งหลายสายที่ตากอยู่นอกคลังแล้วพูดว่า“เจ้าตัวน้อย ช่วยข้าหยิบสิ่งนั้นมาให้ที”
เหยี่ยวปีกทองส่งเสียงร้องหนึ่งครั้ง ก่อนจะบินไปยังจุดที่นางก าหนดอย่างรวดเร็ว คาบพริกแห้งหนึ่งสายแล้วบินกลับมาหาเฮ่อจือหร่าน นางรับพริกแห้งนั้นมาพร้อมกับสังเกตเห็นว่าจะงอยปากของเหยี่ยวปีกทองได้เปลี่ยนเป็นรูปปากเหยี่ยวแล้วอย่างไรก็ตาม ไม่นานปากเหยี่ยวของนกเหยี่ยวปีกทองก็หดกลับไปเฮ่อจือหร่านสรุปในใจว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้ยอมรับนางเป็นเจ้าของจริง ๆแม้ว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้จะเคยเป็นสมบัติของปรมาจารย์ซือเหมิงแต่ตอนนี้มันได้กลายเป็นของนางแล้ว เฮ่อจือหร่านตัดสินใจจะไม่คิดมากเกี่ยวกับที่มาของสัตว์ที่มีจิตวิญญาณสูงส่งตัวนี้สิ่งที่นางกังวลที่สุดตอนนี้คือเหยี่ยวปีกทองถูกข้าวปั้นน้อยท าให้เชื่อง แต่มันจะยังสามารถตามหาเจ้าของเดิมได้หรือไม่เพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ นางจึงลองสื่อสารกับเหยี่ยวปีกทอง“เจ้าตัวน้อย เจ้ายังจ าเจ้าของคนเก่าของเจ้าได้หรือไม่?”เหยี่ยวปีกทองยืนนิ่ง จ้องมองนางอย่างไม่เข้าใจ เห็นได้ชัดว่ามันไม่รู้ว่านางก าลังพูดอะไรอยู่
ครั้งนี้เฮ่อจือหร่านรู้สึกอับจนหนทาง เดิมทีนางหวังว่าสิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้จะพานาง
