ิเฮ่อจือหร่านจึงต้องท างานแข่งกับเวลา นางจัดการให้น ้าเกลือเลือดและสารอาหารกับเต๋อเฟยเหนียงเหนียงอย่างละข้าง เพื่อเร่งให้ร่างกายของเต๋อเฟยเหนียงเหนียงฟื้นตัวเร็วที่สุด
โม่จิ่วเยี่ยเป็นห่วงสุขภาพของเฮ่อจือหร่าน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จึงรีบช่วยนางเปลี่ยนชุดเป็นหญิงชราตามเดิม ก่อนจะจัดเตรียมอาหารอย่างดีเอาไว้ให้ระหว่างที่เต๋อเฟยเหนียงเหนียงก าลังได้รับน ้าเกลือ เฮ่อจือหร่านจึงถึงโอกาสพักผ่อนชั่วคราวจนกระทั่งเวลาผ่านไปห้าชั่วยามแล้ว เต๋อเฟยเหนียงเหนียงจึงเริ่มรู้สึกตัว ทั้งสองคนช่วยกันพานางออกจากพื้นที่มิติไปพร้อมกันพอโม่จิ่วเยี่ยเปิดประตู ข้างนอกก็มืดค ่าเสียแล้วหนานรุ่ยผ่านวันนี้มาด้วยความทรมานใจที่สุด เขารอมาห้าชั่วยามเต็ม ๆ แม้จะเป็นห่วงอาการของมารดา ก็ไม่กล้าเข้าไปเคาะประตูถามไถ่โดยไม่รู้กาลเทศะในที่สุดเมื่อประตูห้องเปิดออก เขาก็ตรงดิ่งเข้าไปหาโม่จิ่วเยี่ยทันที่ มือหนาคว้าจับแขนของอีกฝ่ายไว้แน่น พร้อมเอ่ยถามด้วยน ้าเสียงสั่นเครือ “เสด็จแม่ของข้า…เป็นอย่างไรบ้าง?”โม่จิ่วเยี่ยเข้าใจความรู้สึกของเขาดี ย้อนไปตอนที่พี่สี่เข้ารับการผ่าตัด แม้แต่ตัวเขาที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ยังรู้สึกทรมานใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนานรุ่ยที่แม้แต่เงาคนก็ยังไม่ได้เห็น“พิษกู่ในร่างของเต๋อเฟยเหนียงเหนียงถูกน าออกมาได้ส าเร็จแล้ว ท่านปรมาจารย์ช่วยปรับสมดุลร่างกายให้แล้วด้วย คาดว่าอีกไม่นานก็ค
