ายจึงจ าเป็นต้องอยู่ที่นี่ไปอีกระยะปรมาจารย์ถอนพิษที่เฮ่อจือหร่านสวมบทบาทไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ตลอด นางจึงวางแผนจะฉวยโอกาสนี้ออกจากที่นี่“หนอนกู่ในร่างของเต๋อเฟยเหนียงเหนียงถูกก าจัดเรียบร้อยแล้วข้าเองก็สมควรขอตัว”เมื่อได้ยินเสียงของเฮ่อจือหร่าน หนานรุ่ยถึงตระหนักได้ว่าตนเองเสียมารยาทไปเขารีบลุกขึ้นยืนและค านับเฮ่อจือหร่านอย่างจริงจัง“ขอบคุณท่านปรมาจารย์ที่ช่วยชีวิตเสด็จแม่ของข้า หากท่านมีใดที่ต้องการให้ข้ารับใช้ ก็บอกข้ามาได้เลย”
อาจกล่าวได้ว่าน ้าเสียงของหนานรุ่ยนั้นจริงใจมาก เฮ่อจือหร่านไม่ได้รู้สึกว่าเขาก าลังเสแสร้ง “ค าพูดขององค์ชายหนานรุ่ย ข้ารับเอาไว้แล้ว หากมีความจ าเป็นอะไร ข้าจะไม่เกรงใจท่านแน่นอน”เฮ่อจือหร่านกล่าวพลางครุ่นคิดในใจการที่หนานรุ่ยตั้งใจจะอยู่ที่ซีเป่ยนั้น เป็นเรื่องที่ทั้งนางและโม่จิ่วเยี่ยไม่เคยคาดคิดมาก่อน หรือว่าเขาคิดจะปิดบังชื่อแซ่และตัวตน ใช้ชีวิตเช่นนี้ต่อไปจริง ๆ
