วเยี่ยที่รับหนังสือมาสั่นระริก เขาเคยช่วยภรรยาผ่าตัดขาให้พี่สี่อยู่ในห้องผ่าตัด และเคยช่วยนางผ่าเอาหนอนกู่ออกจากร่างกายคนนับครั้งไม่ถ้วนแต่พอคิดว่าร่างกายของหร่านหร่านจะถูกกรีดเป็นแผล หัวใจของเขาก็เจ็บปวดจนแทบหายใจไม่ออกเฮ่อจือหร่านเห็นเขายังคงลังเล จึงคว้าแขนเขาไว้แล้วเขย่าเบา ๆพลางพูดด้วยน ้าเสียงอ่อนโยนว่า “เอาล่ะ ท่านอย่ากังวลเกินไปนักเลย เชื่อข้าสิ มันต้องไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน”การท าแท้งเนื้อเลือดของตัวเองเป็นเรื่องโหดร้ายส าหรับโม่จิ่วเยี่ยแต่เมื่อภรรยาเอ่ยปากเช่นนี้แล้ว เขาก็ได้แต่ยอมประนีประนอมชั่วคราว“ก็ได้ แต่ต่อไปเจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก”“ท่านวางใจเถอะ!” เฮ่อจือหร่านรับปากตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่มีอารมณ์จะมาหวานชื่นกับภรรยาอยู่ในพื้นที่มิติอีกแล้ว เขาหยิบหนังสือที่เฮ่อจือหร่านให้มาตั้งใจนั่งอ่านบนเก้าอี้เมื่อเจอส่วนที่ไม่เข้าใจก็จะถามเป็นระยะ ซึ่งเฮ่อจือหร่านก็ตอบค าถามของเขาอย่างตั้งใจเช่นกัน
ทั้งสองใช้เวลาอยู่ในพื้นที่มิติมาทั้งวัน กระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นจึงออกจากพื้นที่มิติตอนนี้เฮ่อจือหร่านปลอมตัวแล้ว จากหญิงสาวผู้งดงามกลายเป็นหญิงชราผมขาวใบหน้าเหี่ยวย่นนางตกลงกับโม่จิ่วเยี่ยว่าจะไปช่วยถอนพิษให้เต๋อเฟยเหนียงเหนียงที่บ้านผีสิงของพี่ห้าตรงเชิงเขาปกติที่นั่นก็ไม่มีใครเข้าใกล้ อีกทั้งเฮ่อจือหร่านก็ยังปลอมตัวเป็นหญิงชราก็ท าให้ไม่เป็นที่สนใจเฮ่อจ
