“ดีจริง ๆ น้องสะใภ้เก้า ข้าขอบคุณเจ้ากับน้องเก้ามากจริง ๆ”สะใภ้สี่เอ่ยพลางยื่นมืออันสั่นเทาคว้ามือของเฮ่อจือหร่านไว้แน่นน ้าตาแห่งความตื้นตันใจเอ่อล้น ไหลอาบแก้มนวลของนางขณะมองสามีของตนด้วยความห่วงใยเฮ่อจือหร่านยื่นห่อผ้าบรรจุผงยาตะวันตกหลากหลายชนิดให้กับพี่สะใภ้สี่ พร้อมกับอธิบายวิธีกินอย่างละเอียดขณะนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็เรียกพี่น้องในบ้านให้มาช่วยกันประคองโม่ซิวเหยียน พากลับไปพักที่ห้องอย่างทะนุถนอมแม้การรักษาโม่ซิวเหยียนจะส าเร็จลุล่วงไปด้วยดี แต่อาการบาดเจ็บของเขายังคงต้องใช้เวลาในการพักฟื้นอีกนาน แต่ถ้าสามารถรักษาได้อย่างต่อเนื่องเช่นนี้ การกลับมายืนได้อีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องไกลเกินเอื้อมเมื่อเทียบกับพี่สี่แล้ว อาการของพี่เจ็ดถือว่าเบากว่า พี่เจ็ดมีบาดแผลภายนอกหลายแห่ง แต่อาการก็ดีขึ้นมากหลังจากได้รับการรักษาถึงแม้จะยังต้องมีคนช่วยพยุง แต่ตอนนี้พี่เจ็ดก็สามารถเดินได้ระยะหนึ่งแล้ว
น่าเศร้าที่เขาถูกจองจ าอยู่ในคุกใต้ดินของจวนรัชทายาทหนานเจียงมาหลายปี สภาพร่างกายของเขาจึงไม่เพียงถูกทรมาน แต่ยังขาดสารอาหารอย่างหนักจากการอดอาหารอีกด้วยเรื่องนี้ต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูร่างกาย แต่ก็ไม่ล าบากเท่ากับการรักษาพี่สี่บัดนี้เรื่องเร่งด่วนหลายเรื่องถูกคลี่คลายแล้ว พี่สี่ได้รับการรักษาอย่างราบรื่น พี่เจ็ดก็ก าลังพักฟื้น ส่วนพวกโอสถมนุษย์ก็ถูกถอนพิษออกจากร่างกายแล้ว หลังจากดูแลไปสักระยะ พวกเขาก็จะค