ด เมื่อถึงเวลาต้องลงมือออกแรงก็ไม่อาจถอยได้
“น้องแปด เจ้ามักจะใจร้อน การไปชายแดนตะวันตกไม่ได้เกี่ยวข้องกับการต่อสู้ เจ้าควรอยู่ในเมืองอวิ่น และท าหน้าที่หัวหน้าเจ้าหน้าที่ของเจ้าให้ดี” พี่ห้าเตือน“พี่ห้า ท่านรู้ได้อย่างไรว่าการไปชายแดนตะวันตกจะไม่ต้องลงมือต่อสู้?” พี่แปดไม่ยอมแพ้พี่สามเห็นทุกคนโต้เถียงกันไม่หยุด จึงออกปากห้ามว่า “พอเถอะ อย่าทะเลาะกันเลย คราวนี้ข้าจะไปเอง ถ้าพวกเจ้าไม่วางใจ ข้าก็สามารถพาเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ไปด้วยได้ อย่างนี้ก็จะมีคนคอยดูแลกันและกัน”โม่จิ่วเยี่ยก็อยากไป แต่เมื่อนึกถึงสภาพร่างกายของภรรยาและเรื่องของหนานรุ่ย เขาก็ยังไม่อาจออกเดินทางได้ในตอนนี้ดังนั้น ขณะที่พี่ชายทั้งหลายก าลังแย่งกันไปที่ชายแดนตะวันตกเขาจึงได้แต่เป็นนกกระทาที่ไม่มีสิทธิ์ออกเสียงพี่สี่และพี่เจ็ดก็อยากไป แต่ร่างกายของพวกเขาไม่เอื้ออ านวย จึงได้แต่มองอย่างอาลัยอาวรณ์เท่านั้นในที่สุดเหล่าพี่น้องก็ตัดสินใจเป็นเอกฉันท์ ให้พี่สามพาพวกเหลียงห่าวไปชายแดนตะวันตก และจะออกเดินทางตั้งแต่เช้าในวันพรุ่งนี้ส่วนอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาที่ก าลังพักฟื้นอยู่ในถ ้านั้น จะให้พี่ห้าและพี่หกดูแลชั่วคราว เมื่อร่างกายของพวกเขาดีขึ้น โม่จิ่วเยี่ยก็จะให้เงินติดตัวกับพวกเขาเพื่อกลับไปเยี่ยมญาติ
หลังออกมาจากห้องของพี่สี่ โม่จิ่วเยี่ยดึงพี่สามมาพูดด้วยน ้าเสียงจริงจังว่า “พี่สาม ท่านต้องจ าไว้ให้ดีว่าการไปชายแดนตะวัน
