ฟังข่าวคราวเท่านั้นโม่จิ่วเยี่ยกลับมาที่ห้องก็เล่าการตัดสินใจเมื่อครู่ให้เฮ่อจือหร่านรู้นิสัยของพี่สามนั้นรอบคอบมาก การให้เขาไปจึงเป็นทางเลือกที่ไม่เลวแม้จะเป็นเช่นนั้น เฮ่อจือหร่านก็ยังคงไม่วางใจนางครุ่นคิดไปมา สุดท้ายจึงเตรียมของใช้มากมายเผื่อเหตุการณ์ไม่คาดฝันให้พี่สาม เหลียงห่าว รวมถึงคนอื่น ๆ อีกด้วยเสื้อเกราะกันกระสุนเป็นสิ่งจ าเป็น พวกเขาไปชายแดนตะวันตกย่อมไม่รู้ว่าจะเจออันตรายแบบไหน อย่างน้อยการมีเสื้อเกราะกันกระสุนก็เป็นหลักประกันที่ดี
นอกจากนี้ ผงก ามะถันยังเป็นอาวุธที่ดีที่สุดในการต่อกรกับพวกพิษแมลง แม้พี่สามและพวกเหลียงห่าวจะมีวรยุทธ์สูงส่ง แต่เมื่อเผชิญกับภัยที่ไม่อาจคาดเดาได้ การมีผงก ามะถันติดตัวไว้ย่อมเป็นการป้องกันอีกขั้นเฮ่อจือหร่านหยิบปืนยาสลบขนาดเล็กออกมาอีกสองสามกระบอก ตัดสินใจมอบให้พวกเขาพกติดตัวไว้คนละกระบอก เพื่อใช้ในยามคับขันแน่นอนว่า นางก าชับโม่จิ่วเยี่ยให้ย ้ากับทุกคนว่า อย่าน าออกมาใช้จนกว่าจะถึงคราวจ าเป็นจริง ๆส่วนข้ออ้างเรื่องปืนยาสลบนั้น เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยไม่จ าเป็นต้องกังวล เพราะระหว่างทางที่ผ่านมา พวกเขาได้แจกจ่ายให้กับสตรีทุกคนในบ้านคนละกระบอกไปแล้ว จึงมั่นใจว่าพี่สามคงไม่รู้สึกสงสัยสุดท้าย นางยังเตรียมเกาทัณฑ์แขนเสื้อให้คนละอัน ซึ่งมันสามารถผูกไว้ที่แขนได้ตลอดเวลา เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันส่วนสิ่งของอื่น ๆ เฮ่อจือหร่าน
