น ๆ “ทุกคนกลับไปพักผ่อนเถอะ อย่ามายืนล้อมวงอยู่ที่นี่เลย”เมื่อหัวหน้าครอบครัวสั่งการ ทุกคนก็ต้องเชื่อฟัง พวกพี่สะใภ้มอบอาหารเย็นที่พวกนางเก็บไว้โดยเฉพาะให้กับโม่จิ่วเยี่ย ก่อนจะหันหลังจากไปเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยปิดประตูห้องอีกครั้งแล้วกลับเข้าไปในพื้นที่มิติ หญิงสาวท างานหนักมาทั้งวัน ยามนี้จึงรู้สึกว่าร่างกายทนไม่ไหวจริง ๆโม่จิ่วเยี่ยอุ่นอาหารให้ร้อนอีกครั้ง แล้วยังลงมือท าอาหารที่เฮ่อจือหร่านชอบทานอีกเล็กน้อยให้นางด้วยตัวเองแม้ว่าฝีมือการท าอาหารของเขาจะธรรมดามาก แต่ก็ท าอย่างตั้งใจ พอกินแล้วก็ถือว่าอร่อยทีเดียวเฮ่อจือหร่านนอนพักผ่อนอยู่บนเตียง ส่วนโม่จิ่วเยี่ยคอยจับตาดูอาการของโม่ซิวเหยียนตลอดเวลาจนกระทั่งก่อนฟ้าสาง เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกว่าโม่ซิวเหยียนก าลังจะตื่นและอาการของเขาก็คงที่มาก จึงพาทุกคนออกจากพื้นที่มิติต่อไปนางไม่อาจพาโม่ซิวเหยียนเข้าไปรักษาในพื้นที่มิติได้อีกแล้ว และไม่สามารถใช้การรักษาด้วยเข็มฉีดยาได้ด้วย เฮ่อจือหร่าน
จึงต้องหันไปซื้อยาระดับสูงสุดจ านวนมากจากเถาเป่าเพื่อรักษาอาการของเขาแทนแม้ว่ายาเหล่านี้จะไม่ฟื้นฟูร่างกายเร็วเท่ากับการให้น ้าเกลือหลังผ่าตัด แต่ก็ดีกว่ายาทั่วไปมากหลังจากออกจากพื้นที่มิติได้ไม่นาน โม่ซิวเหยียนก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาสภาพแวดล้อมตรงหน้าดูแปลกตาส าหรับเขา นับตั้งแต่กลับมาที่หมู่บ้านซีหลิ่ง เขานอนอยู่แต่ในห้องของตนกับภรรยาเพราะสภาพร่างกา
